คราวนี้ฉินเฟิงไปทุ่งหญ้าแล้วพบวิธีตามหาสิ่งของที่มีพลังงานอีกแบบหนึ่ง ต่อไปก็สามารถออกไปทำภารกิจคนเดียวได้โดยไม่มีปัญหา
อย่างไรเสียก็ไม่มีใครจับได้ว่าเป็นเขา
「เธอกลับไปทำงานเถอะ ถ้ามีใครถาม ก็บอกไปว่าฉันไม่มีความเห็น」
หลัวถังสูดหายใจเข้าลึก ๆ 「ไม่สู้แสดงฝีมือให้พวกเขาดูสักหน่อยล่ะ」
ฉินเฟิงยิ้มพลางส่ายหน้า 「ฉันไม่ใช่นักแสดงปาหี่เสียหน่อย อีกอย่าง สิ่งมีชีวิตใต้ดินตั้งมากมายยังพิสูจน์ไม่ได้อีกหรือ」
เขากางพัดออกแล้วโบกเบา ๆ 「บางเรื่องทำได้แค่หนึ่งครั้ง สองครั้ง แต่ไม่มีครั้งที่สาม อย่างน้อยก็ถือว่าจบลงอย่างสมบูรณ์แล้ว」
「เข้าใจแล้ว งั้นฉันกลับไปทำงานก่อน」
「ไปเถอะ」
ฉินเฟิงดื่มชาอีกถ้วย ก่อนลุกลงไปชั้นล่าง
「ข้างในมีของฝากมาให้พวกเธอด้วย」
จางตันยิ้มหน้าบาน 「ที่นั่นสนุกมากไหม」
「สนุกทีเดียว ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ฉันยังขี่ม้าต้อนสัตว์ด้วยนะ」
ฉินเฟิงเล่าเรื่องทุ่งหญ้าให้พวกเธอฟัง
ทั้งสองคนฟังด้วยสีหน้าใฝ่ฝัน
เขาอยู่เป็นเพื่อนจางตันกับพวกเธอที่บ้านทั้งวัน
วันถัดมา ฉินเฟิงไปที่เรือนรับรองเซี่ยงหยาง
หลิวหลานเห็นเขามาถึงก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยความดีใจ 「พี่เฟิง กลับมาแล้วเหรอ」
「ใช่ เมื่อวานเพิ่งมาถึง นี่ของฝากของเธอ」
พอเห็นผ้าห่มผืนงาม หลิวหลานก็รับไปอย่างดีใจ 「สวยจัง」
หลิวหลานยิ้มแย้ม แต่แล้วก็นึกถึงผู้จัดการ จึงกระซิบว่า 「พี่เฟิง ผู้จัดการเลิ่งโกรธพี่เมื่อสองสามวันก่อนนะ ผู้จัดการเฉียนมาบอกว่าพี่ช่วยออกความคิดให้เธอ เดี๋ยวเข้าไปแล้วระวังตัวหน่อย」