หลังจากนั้น ฉินเฟิงก็ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่บ้านหรือไม่ก็ร้าน แทบไม่ได้ออกไปเดินเล่นตามถนน
ตอนเช้า เขาเติมพลังวิญญาณให้เครื่องประดับเสร็จแล้วนำไปเก็บในคลัง
จากนั้นจึงใช้จิตสื่อสารกับระบบเพื่อเช็กอิน
【ติ๊ง~ เช็กอินประจำเดือนสำเร็จ ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับผลบำรุงสุขภาพ 100 ผล, ยาบำรุงพลังปราณและโลหิต 10 ขวด และสูตรน้ำหอมชั้นเลิศ】
ข้อมูลสายหนึ่งผุดขึ้นมาในสมอง
ผลบำรุงสุขภาพ เมื่อกินแล้วจะช่วยเติมพลังงานที่ร่างกายต้องการ และให้ผลดีที่สุดกับผู้สูงอายุหรือผู้ที่ร่างกายอ่อนแอ
สูตรน้ำหอมสกัดหัวใจจากดอกไม้และพืชพรรณ นำมาผสมผสานจนได้กลิ่นหอมสดชื่น อ่อนละมุนเป็นเอกลักษณ์
เขามองผลไม้ในคลัง ขนาดพอ ๆ กับแอปเปิล ผลสีเขียวสดดูราวกับงานศิลปะ แค่เห็นก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ของธรรมดา
เขาแยกผลไม้ไปเก็บไว้ต่างหาก แล้วนำยาไปวางรวมกับของอย่างอื่น
จากนั้นจึงเริ่มศึกษาสูตรน้ำหอม
ในฟาร์มมีวัตถุดิบครบอยู่แล้ว สูตรนี้มีกลิ่นให้เลือกหลายแบบเหมือนน้ำหอมที่เขาเคยเช็กอินได้ก่อนหน้านี้ พอดีเอาไปให้จางตันกับคนอื่น ๆ ได้
เขาป้อนสูตรลงในฟาร์ม
ฉินเซี่ยเดินเข้ามาในห้องหนังสือ “เถ้าแก่คะ ศาสตราจารย์เฉินจากภาควิชาโบราณคดีมา ตอนนี้ดื่มชาอยู่ที่ร้านค่ะ”
“ได้ เดี๋ยวฉันไปดูหน่อย”
ฉินเฟิงยิ้มพลางลุกขึ้นเดินออกไป
นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่ไปมณฑลมองโกเลียด้วยกัน ทั้งคู่ก็ยังไม่ได้พบกันอีกเลย
พอคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็อดนึกถึงสาวชาวทุ่งหญ้าคนนั้นไม่ได้
“ไม่รู้ว่าอาหรูน่าเป็นยังไงบ้างแล้ว”
คิดพลางเดินเข้าไปในร้าน
“ผู้อาวุโสเฉิน วันนี้มีเวลาว่างแวะมาด้วยหรือครับ”
เฉินซิวหย่วนกำลังนั่งดื่มชาอยู่ชั้นหนึ่งกับชายชราวัยไล่เลี่ยกันคนหนึ่ง