วันรุ่งขึ้น หลังฉินเฟิงกินมื้อเช้าเสร็จ ก็ใช้จิตสื่อสารกับระบบเพื่อเช็กอิน
อยากรู้ว่าจะได้อะไรมา
【ติ๊ง~ เช็กอินสำเร็จ ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ ยาบำรุงพลังปราณและโลหิต 1 ขวด และสุราหมักบ่มร้อยปีชั้นเลิศ 1 ไห】
เขาใช้จิตเข้าไปในคลัง เก็บยาเม็ดไว้รวมกับยาบำรุงพลังปราณและโลหิตที่ได้จากการเช็กอินครั้งก่อน จากนั้นก็หันไปมองไหสุราหมักบ่มร้อยปีชั้นเลิศ
หยิบออกมาพิจารณา เป็นไหขนาด 5 ชั่ง
“ไม่เลวเหมือนกัน ไว้กลับไปค่อยชิม”
เขาเก็บมันเข้าคลัง เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเข้าไปดูในห้องนอน เมื่อเห็นหญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ได้สติ ก็หยิบธนบัตรเยนปึกหนึ่งวางไว้บนโต๊ะ ก่อนหันหลังเดินออกไป
ไม่กี่วันต่อมา ประเทศเกาะก็วุ่นวายไปทั่ว
โรงงานผลิตอาวุธกว่าสิบแห่งถูกปล้น อาวุธและวัตถุดิบล้ำค่าจำนวนมากสูญหาย
เคราะห์ซ้ำกรรมซัด
มหาอาจารย์โอโตโมะพาพวกองเมียวจิออกไปข้างนอกแล้วไม่กลับมาอีกเลย มีผู้พบเรือยอชต์ที่พวกเขาใช้ขับอยู่ในทะเลห่างไกลผู้คนแห่งหนึ่ง
น้ำมันหมดจนเรือจอดนิ่งกลางทะเล และบนเรือก็ไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว
หลายพื้นที่มีผู้ก่อจลาจล กลุ่มกบฏที่มีทหารกองทัพแดงเป็นแกนนำเริ่มเข้ายึดที่ว่าการและพื้นที่ต่าง ๆ
กองกำลังป้องกันตนเองของประเทศเกาะปะทะกับฝ่ายตรงข้ามอย่างดุเดือด
แม้แต่นักลงทุนจากต่างประเทศและแขกต่างชาติก็ไม่รู้สึกปลอดภัยอีกต่อไป ต่างพากันขึ้นเครื่องบินหนีออกไป
เศรษฐกิจที่เคยรุ่งเรืองหยุดชะงักลงโดยสิ้นเชิง
ตอนนี้ฉินเฟิงกลับมาถึงประเทศแล้ว
วัตถุดิบที่เขานำมาคราวนี้สามารถผลิตมนุษย์จำลองได้ 3 ร่าง
เขาสร้างมนุษย์จำลองขึ้น 3 ร่างตามความต้องการของฝ่ายวิจัย แล้วให้พวกนั้นทำงานวิจัยร่วมกับคนอื่นในฟาร์ม