ฉินเฟิงรู้สึกราวกับได้เปิดมุมมองของพระเจ้า
ทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมี 500 เมตรปรากฏขึ้นในสมองของเขา
เขามองออกว่าทุกคนกำลังทำอะไร รวมถึงบทสนทนาของผู้คน ต่อให้กระซิบกันเบา ๆ ก็ยังได้ยินชัดเจน
“สุดยอด! สุดยอดจริง ๆ!”
ตราบใดที่อยู่ในรัศมี 500 เมตร เสียงทุกเสียงก็ไม่มีทางรอดพ้นหูของเขาไปได้
ตอนนี้สมองของเขาถูกพลังงานปรับเปลี่ยนจนทรงประสิทธิภาพยิ่งกว่าเดิม
มันเหมือนหน่วยประมวลผลที่จัดการทุกอย่างและส่งข้อมูลให้เขาได้อย่างง่ายดาย
เขาหันไปมองด้านนอก เห็นจางตันยังเก็บของอยู่ จึงขยับความคิดแล้วหายวับไป
เขาทะลุกำแพงลานบ้านข้าง ๆ เข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง จากนั้นก็ตรงลงไปใต้ดิน
ลึกลงไปหนึ่งเมตรมีทางเดินปรากฏขึ้น เขาเดินไปตามทางราว 10 เมตร ก่อนจะเห็นประตูที่ถูกปิดตาย
ทะลุผ่านประตูเข้าไป ก็ถึงห้องลับด้านใน
ข้างในมีหีบไม้ใบใหญ่ที่ปิดผนึกไว้ 30 ใบ
เขารับรู้ถึงทองคำกับโบราณวัตถุในหีบ แล้วเก็บทั้งหมดเข้าโกดัง
มีทั้งหมด 30 หีบ ในจำนวนนี้ 10 หีบบรรจุทองแท่ง ส่วนที่เหลือเป็นโบราณวัตถุและภาพวาด
ฉินเฟิงกลับมายังห้องหนังสืออีกครั้ง ยกถ้วยชาขึ้นจิบพร้อมรอยยิ้ม
ตราบใดที่ด้านล่างมีช่องว่างให้เกิดการสั่นสะเทือนของเสียง เขาก็สร้างภาพโครงสร้างใต้ดินขึ้นมาได้
“พรสวรรค์นี้ไม่ธรรมดาเลย แบบนี้สมบัติใต้ดินก็เป็นของฉันหมดน่ะสิ”
แม้จะตรวจจับสิ่งที่ถูกปิดคลุมแน่นหนาไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่าทุกอย่างจะถูกปิดไว้มิดชิดเสียหน่อย
“กริ๊ง ๆ~”
เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ เขาก็ลุกออกไปรับสาย
“ใครครับ?”
“เสี่ยวฉิน กำหนดการที่ฉันจะไปเร็วขึ้นแล้ว”