ฉินเฟิงพอใจกับอานุภาพของ «วิชาอัญเชิญจิตวิญญาณ» มาก และประเมินระดับฝีมือของตนได้แล้ว
ระดับเอสเอส!
นี่คืออานุภาพของไม้แกะสลักรูปมังกร หลังจากเขาถ่ายพลังเวททั้งหมดเข้าไป
อีกทั้งพลังยังเพิ่มขึ้นทุกวัน แบบนี้อีกไม่นานก็คงไปถึงระดับเอสเอสเอสแล้ว
พอคิดว่าตัวเองเก่งกาจถึงเพียงนี้ ก็อดลอบปลื้มใจไม่ได้
แต่ยังมีเรื่องหนึ่งที่ต้องจัดการ ใต้ดินแห่งนี้มีสิ่งของที่ให้พลังงานซึ่งเขาต้องการอยู่
「ผู้อำนวยการฟาง งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ」
「ได้ ๆ ผู้ถวายงานฉินเดินทางดี ๆ นะ เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องทางนี้เรียบร้อยแล้ว จะไปเยี่ยมถึงบ้านด้วยตัวเอง」
「ไปก่อนนะ」
หลัวถังยิ้มหน้าตื่นเต้น 「หัวหน้า เมื่อกี้เท่มากเลยค่ะ!」
ฉินเฟิงหัวเราะเบา ๆ 「ก็ธรรมดาน่า ฉันอยากสั่งสอนผู้อาวุโสมู่อะไรนั่นมานานแล้ว วันนี้ในที่สุดก็มีโอกาส」
「ฮ่า ๆ เมื่อกี้หน้าพวกเขาซีดเผือดกันหมดแล้ว สงสัยคืนนี้คงฝันร้ายกันแน่」
ฉินเฟิงพัดพัดพับ มังกรเทพเมื่อครู่ไม่ได้บินสูงนัก คนที่อยู่ด้านนอกจึงได้ยินเสียงคำรามของมังกร แต่ไม่เห็นตัว
พอกลับถึงบ้าน เขาก็ใช้วิชาล่องหนหายตัวไปทันที
เมื่อปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็กลับมาถึงหมู่บ้านจัดสรรแล้ว พวกผู้ถวายงานยังขุดหลุมกันอยู่ คนส่วนใหญ่ก็ยังไม่กลับไป ต่างรอให้เปิดปากถ้ำเพื่อยืนยันให้แน่ชัด
ฉินเฟิงทะลุพื้นดินลงไปในถ้ำใต้ดิน
ทั่วบริเวณมีแต่ซากสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ เขาเดินลึกเข้าไปตามการชี้นำของ «เช่อหลิงอี้»
ไข่มุกราตรีเม็ดหนึ่งส่องประกายอยู่
「ใหญ่จริง ๆ」
เขามองไข่มุกราตรีขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล กำลังจะเก็บมัน แต่พอคิดดูแล้วก็ขยับความคิด ไข่มุกอีกเม็ดที่เหมือนกันทุกประการก็ปรากฏขึ้น