“บัดซบ! พี่น้องทั้งหลาย ข้าเพิ่งสำลักข้าวตายไปหมาด ๆ ไม่คิดเลยว่าจะทะลุมิติมาเป็นจักรพรรดิ! ฮ่า ๆๆ! ข้าจะเป็นจักรพรรดิเลว! จะเลวให้สุด ๆ ไปเลย!”
“เปิดเกมได้ชวนฝันจริง ๆ! ต่อให้ฝันก็ยังไม่กล้าฝันถึงขนาดนี้ ตื่นขึ้นมาก็มีสาวงามสามพันนาง แถมไทเฮายังมีเสน่ห์ไม่เสื่อมคลาย ข้ามีความคิดอย่างหนึ่ง... สุดยอด!”
“ทะลุมิติแล้ว! จากประสบการณ์อ่านนิยายในเว็บแตงโมหนึ่งพันชั่วโมง ข้ามั่นใจว่าจะต้องได้เป็นพระเอกแน่! พวกปุถุชนทั้งหลาย คุกเข่าลงให้ท่านปู่เดี๋ยวนี้!”
“พวกเจ้าจะได้ใจอะไรนักหนา! ข้าคือผู้ถูกเลือกที่ปลุกพลังอัญเชิญขุนพลได้ ใครไม่ยอมสวามิภักดิ์ รอข้าสร้างกำลังจนแข็งแกร่งเมื่อไร จะยกทัพไปถล่มพวกเจ้าให้สิ้น!”
“พี่ชาย เก่งกาจเหลือเกิน! ขอพิกัดหน่อย น้องจะรีบพาคนไป... ไปสวามิภักดิ์ทันที”
....
ภายในพระราชวังที่โอ่อ่าทองอร่าม
ขันทีและนางกำนัลกลุ่มหนึ่งคุกเข่าเรียงเป็นแถว ก้มหน้าตัวสั่นงันงก
มีเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่กับที่ สวมฉลองพระองค์มังกรสีดำสนิท คิ้วดุจคมกระบี่ ดวงตาเป็นประกายดุจดวงดาว ท่วงท่าสง่างามองอาจ
ทว่าแววตากลับว่างเปล่าและเหม่อลอย
เกิดอะไรขึ้น?
นี่... ข้าทะลุมิติมาแล้วหรือ?
ให้ตายสิ!
ของชิ้นยักษ์ของข้าอยู่ไหน?!
ของชิ้นยักษ์หนักตั้งสามร้อยจินเชียวนะ!
ถ้าตกมันขึ้นมาแล้วถ่ายรูปโพสต์ลงโซเชียล พวกนักตกปลาคงโมโหจนหักคันเบ็ดกันหมด
ฉินเทียนทำอะไรไม่ถูก ยกมือนวดหว่างคิ้ว ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นม่านแสงตรงหน้าที่มีข้อความเลื่อนผ่านไม่หยุด
บนม่านแสงคือช่องสื่อสารแห่งโลก ซึ่งเต็มไปด้วยข่าวสารมากมาย
มีคนร้องขอความช่วยเหลือ คิดว่าตนถูกลักพาตัว บางคนคลุ้มคลั่ง ร้องตะโกนว่าจะตั้งตนเป็นใหญ่ ขณะที่มีคนเพียงส่วนน้อยที่ยังรักษาสติไว้ได้
“คนทั่วโลกแปดพันล้านคนทะลุมิติมาเป็นจักรพรรดิกันหมด บางคนยังได้รับเลือกเป็นผู้ถูกเลือก แถมมีพลังโกงติดตัวอีกหรือ?”
“ถ้าเปิดฉากชิงอำนาจขึ้นมา ผู้ทะลุมิติที่ไม่มีพรสวรรค์จะไม่ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยหรอกหรือ?”
ฉินเทียนได้ข้อมูลจากช่องสื่อสารแห่งโลก ความรู้สึกถึงวิกฤตอย่างรุนแรงพลันแผ่คลุมทั่วร่าง
พบคนบ้านเดียวกัน เจอกันทั้งที กลับถูกยิงจากข้างหลัง!
“แล้วพรสวรรค์ของข้าคืออะไร?”
ฉินเทียนพึมพำกับตัวเอง
【ติ๊ง! เจ้าของระบบ ท่านไม่มีพรสวรรค์ แต่ท่านมีระบบ!】
เสียงกลไกดังขึ้น ทำให้ฉินเทียนสะท้านไปทั้งร่าง
จากนั้น
【ติ๊ง! ยินดีด้วย เจ้าของระบบปลุกระบบพลังรบสำเร็จ! หนึ่งวินาทีเพิ่มพลังรบหนึ่งหน่วย! ขอเพียงอดทนซ่อนตัวให้นานพอ ต่อให้เป็นเซียนก็ถูกท่านซัดคว่ำได้!】
【มอบเคล็ดวิชาประจำชีวิต: เคล็ดจักรพรรดิสวรรค์】
【ตรวจพบว่าโลกแห่งนี้เต็มไปด้วยอันตราย โอกาสรวมใต้หล้าเป็นหนึ่งมีเพียง 99.999... ระบบกลัวตายจึงถอนการติดตั้งโดยอัตโนมัติ เจ้าของระบบ ลาก่อน ขอให้ท่านโชคดี!】
ฉินเทียน: “???”
เดี๋ยวก่อน! รอก่อนสิ เจ้าระบบ!
ให้ตายเถอะ! คะแนนรีวิวห้าดาวของเจ้าไม่มีแล้วนะ!
ฉินเทียนยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางสายลม
เขาตะโกนเรียกในหัวอยู่นาน แต่ระบบก็ไม่ตอบกลับ ดูท่าจะไปจริง ๆ แล้ว
ฉินเทียนกำหมัด ลองสัมผัสพลังมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง ใจจึงสงบลงได้เล็กน้อย
ระบบกลัวตายจนถอนการติดตั้งไปแล้ว แต่โชคดีที่พลังโกงยังอยู่
【หน้าต่างระบบ】
【เจ้าของระบบ: ฉินเทียน】
【พลังรบ: 5 (คนปกติมีพลังรบ 10 หน่วย)】
【เคล็ดวิชา: เคล็ดจักรพรรดิสวรรค์】
【ดินแดน: อาณาจักรต้าฉิน】
【ใจประชาราษฎร์: 11 (ใจประชาราษฎร์ 100 คือเป็นที่รักของประชาชนทั่วหล้า)】
【กำลังพล: ทหารต้าฉินหนึ่งล้านนาย (ผู้บัญชาการตัวจริงคือฉู่เฟยเสวี่ย)】
มุมปากฉินเทียนกระตุก
ให้ตายสิ ที่แท้เขาก็เป็นแค่คนอ่อนแอสุดขีดนี่เอง
แม้แต่กองทัพก็ยังเป็นของคนอื่น
หนึ่งวินาทีเพิ่มพลังรบหนึ่งหน่วย ไม่รู้ว่าใช้ระบบพลังรบแบบดราก้อนบอลหรือเปล่า
“หนึ่งนาทีมีหกสิบวินาที หนึ่งชั่วโมงมีสามพันหกร้อยวินาที หนึ่งวันก็มีแปดหมื่นหกพันสี่ร้อยวินาที”
ฉินเทียนคำนวณคร่าว ๆ
ถ้านี่เป็นระบบพลังรบแบบดราก้อนบอลจริง ๆ หลังจากวันนี้ไป เขาก็กล้าประกาศว่าไม่กินเนื้อวัวแล้ว
แต่โลกใบนี้ลึกลับเกินคาด แม้แต่ระบบยังหนีไป ไม่แน่ว่าอาจมีเซียนอยู่จริง
คิดดูแล้ว ฉินเทียนตัดสินใจอดทนซ่อนตัวไปก่อน
ใครจะรู้ว่าในบรรดาคนแปดพันล้านคน จะมีผู้ถูกเลือกที่มีพลังประหลาดเหนือสามัญอยู่หรือไม่?
ยิ่งไปกว่านั้น อาณาจักรต้าฉินที่เขาอยู่ก็ไม่สงบสุขนัก
ฮ่องเต้องค์ก่อนเลอะเลือน ขุนนางกังฉินกุมอำนาจ ขันทีแทรกแซงราชกิจ ทำให้ประชาชนเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้า ความแค้นของราษฎรเดือดพล่าน
ท้ายที่สุด แคว้นทั้งหกเห็นว่าต้าฉินอ่อนแอ จึงยกทัพล้อมโจมตีต้าฉิน
ไฟสงครามลุกลามนับพันลี้ ประชาชนทุกข์ระทมไปทั่วแผ่นดิน
หากอาณาจักรต้าฉินไม่ได้มีเทพสงครามหญิงปรากฏตัวขึ้น นำทหารต้าฉินหนึ่งล้านนายสู้ศึกนองเลือด ใช้ท่วงท่าไร้พ่ายสังหารกองทัพพันธมิตรหกแคว้นไปถึงสามล้านคน เกรงว่าต้าฉินคงล่มสลายไปนานแล้ว
หลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้น
ทันทีที่สงครามสงบลง ฮ่องเต้องค์ก่อนก็สิ้นพระชนม์กะทันหันอย่างไร้สาเหตุ ส่วนขุนนางทุจริตกลุ่มนั้นกลับถูกฆ่าล้างตระกูลในชั่วข้ามคืน!
ส่วนฉินเทียน องค์ชายผู้ไร้ชื่อเสียงคนหนึ่ง ตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนถูกสวมฉลองพระองค์มังกรและขึ้นนั่งบัลลังก์ไปเสียแล้ว
ฉินเทียนลูบคาง ดวงตาครุ่นคิด ก่อนจะได้ข้อสรุป
เทพสงครามหญิงฉู่เฟยเสวี่ยลึกล้ำจนหยั่งไม่ถึง!
ส่วนเขาก็เป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิด
มองอย่างไรก็เห็นชัดว่าเขามีชะตาเป็นได้แค่เหยื่อ
และในเวลานี้เอง ประกาศจากเสียงกลไกก็ดังขึ้นในสมองของฉินเทียน
【ประกาศโลก: วิกฤตระลอกแรกมาเยือนแล้ว! ขอให้จักรพรรดิทุกท่านเตรียมรับมือ อีกเจ็ดวัน ผู้ช่วงชิงแผ่นดินจะก่อรัฐประหาร!】
คราวนี้ช่องสื่อสารแห่งโลกระเบิดความวุ่นวายขึ้นทันที!
“พ่อจ๋า ช่วยข้าด้วย! ข้าแค่อยากลองชิมไทเฮาดูนิดหน่อย ใครจะคิดว่านางจะเป็นตัวร้ายตัวจริง! ตอนนี้จะจับข้าไปม้าแยกร่างแล้ว! พี่น้องที่อยู่แถวนี้รีบส่งทหารมาช่วยข้าที!”
“ยาแก้พิษ! ใครมียาแก้พิษบ้าง! เมื่อครู่ข้าเพิ่งร่วมอภิรมย์กับสนม ใครจะรู้ว่านางซ่อนพิษไว้ตรงนั้น เจ็บ! เจ็บเหลือเกิน!”
“บัดซบ! ข้าก็แค่ปล่อยนักโทษหญิงทั้งหมดไปเอง ทำไมพวกผู้ชายถึงมองข้าแปลก ๆ แบบนั้น! แล้วอย่างไรหากสตรีเป็นจักรพรรดิ! พวกเราสตรีผู้ยิ่งใหญ่ต้องใจกว้าง มีพี่น้องหญิงแถวนี้อยากตั้งพันธมิตรด้วยกันไหม?”
....
จักรพรรดิแต่ละคนทยอยตายลง เพียงชั่วครู่เดียว คนแปดพันล้านคนก็ลดลงไปสามสิบล้าน!
ฉินเทียนยกมือปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก
“ผู้ช่วงชิงแผ่นดิน... ดูท่าคงหมายถึงฉู่เฟยเสวี่ย”
เขาเงยหน้ามองออกไปนอกตำหนัก เห็นทหารติดอาวุธหนักคอยเฝ้าอยู่ทุกแห่ง
ทุกสามก้าวมีทหารยาม ทุกห้าก้าวมีคนลาดตระเวน ต่อให้แมลงวันบินผ่านมาก็คงถูกฟันเป็นสองท่อน
องครักษ์ร่างกำยำเห็นฉินเทียนยืนอยู่ตรงประตูตำหนัก ต่างมองเขาด้วยแววตาไม่เป็นมิตร คมกริบราวกับคมมีด
ฉินเทียนถอยหลังหนึ่งก้าว ปิดประตูแล้วหันกลับมา ก่อนจะสูดหายใจลึก
“ฉู่เฟยเสวี่ยจะกลับวังพร้อมชัยชนะในอีกเจ็ดวัน เวลาเหลือให้ข้าไม่มากแล้ว!”
เขาต้องอดทนซ่อนตัวให้ครบเจ็ดวัน รอให้พลังรบเพิ่มขึ้น ถึงจะสู้ไม่ไหว อย่างน้อยก็คงหนีเอาตัวรอดได้กระมัง?
ส่วนการปะทะซึ่งหน้า อย่าล้อเล่นน่า
ใต้บัญชาฉู่เฟยเสวี่ยมีกองทัพถึงหนึ่งล้านนาย!
เพื่อความปลอดภัย อย่างน้อยต้องมีพลังรบถึงหนึ่งล้านหน่วยจึงจะกล้าสู้ตรง ๆ
.....
ชายแดนต้าฉิน
ด่านชานไห่
ทหารต้าฉินหนึ่งล้านนายสวมเกราะดำ ถือหอกยาว คุกเข่าข้างเดียว
“ขอต้อนรับแม่ทัพใหญ่กลับมาพร้อมชัยชนะ!”
เสียงตะโกนของคนหนึ่งล้านดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน
เบื้องหน้าทุกคนคือขุนศึกทั้งสิบสองแห่งต้าฉิน
แต่ละคนยืนตัวตรงสูงตระหง่าน รอบกายอบอวลด้วยกลิ่นอายสังหาร
“ขอต้อนรับแม่ทัพใหญ่กลับมา!”
ทั้งสิบสองคนคุกเข่าข้างเดียวพร้อมกัน เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองเทพสงครามหญิงบนยอดเขาด้วยแววตาคลั่งไคล้
บนยอดเขาหิมะ พยัคฆ์ขาวตัวหนึ่งคำรามกึกก้อง สะเทือนฟ้าดิน
ฉู่เฟยเสวี่ยสวมเกราะศึกสีแดงชาด เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบ ผมสีเงินปลิวไสว ขี่อยู่บนหลังพยัคฆ์ขาว
งดงาม!
งดงามจนสะเทือนขวัญ!
ดวงตาเย็นชาคู่นั้นทอดมองใต้หล้า
ฉู่เฟยเสวี่ยเผยอริมฝีปากบาง เอ่ยอย่างเรียบเฉยว่า “ลุกขึ้น!”
ตูม!!
ทหารต้าฉินหนึ่งล้านนายลุกขึ้นพร้อมกัน มองฉู่เฟยเสวี่ยด้วยแววตาคลั่งไคล้สุดขีด แทบอดใจไม่ไหวที่จะควักหัวใจถวายให้นาง
“แม่ทัพใหญ่” ขุนศึกหลงอี้ก้าวออกมาหนึ่งก้าว ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม “เมื่อวานดาวตกพร่างพรายทั่วฟ้า เกิดลางประหลาดขึ้นไม่ขาดสาย สำนักเฝ้าฟ้าส่งข่าวมาว่านี่คือลางแห่งความโกลาหลทั่วหล้า พวกเราควรเตรียมการแต่เนิ่น ๆ”
“บัดนี้ใจประชาราษฎร์แห่งต้าฉินอยู่กับข้า บัลลังก์ก็อยู่แค่เอื้อม! ขอแม่ทัพใหญ่อย่าได้คำนึงถึงไมตรีเก่า รีบขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเถิด!”