แม่ของจ้าวกับป้าใหญ่จ้าวก็ร้อนใจขึ้นมา คนหนึ่งพุ่งออกมาจากฝูงชน อีกคนลุกขึ้นจากพื้น ทั้งคู่คว้าแขนจางหรงอิงไว้คนละข้าง
“ญาติฝ่ายหญิง ญาติฝ่ายหญิง เรื่องนี้เป็นแค่ความเข้าใจผิดทั้งนั้น อีกไม่นานเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว คนกันเองไม่ต้องแบ่งแยกหรอก มีอะไรเข้าใจผิดก็อธิบายกันให้ชัดเจนก็พอ”
จางหรงอิงสะบัดมือ “ใครเป็นครอบครัวเดียวกับพวกคุณกัน ฉันยังไม่ได้เป็นญาติกับพวกคุณเลย ลูกสาวฉันก็เกือบต้องตายทั้งแม่ทั้งลูกแล้ว ถ้าได้เป็นครอบครัวเดียวกับพวกคุณจริง ๆ ตาแก่กับฉันจะยังมีชีวิตอยู่ไหม?
อย่ามาทำสนิทกับฉันเลย ถ้าจ้าวฟางซิ่วอยากเข้าประตูบ้านฉัน ฉันบอกไว้เลยว่าไม่มีทาง เรื่องลูกชายบ้านคุณก็ใช่ว่าจะจบกันง่าย ๆ ลูกสาวฉันเสียเปรียบขนาดนี้ จะปล่อยให้เสียเปล่าไม่ได้
ฉันจะพูดตรง ๆ ตอนนี้ทางการกำลังเข้มงวดเรื่องความสงบเรียบร้อย เหตุอาชญากรรมร้ายแรงแบบนี้ ทางการให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก...”
พ่อแม่ตระกูลจ้าวใจหายวาบ พวกเขาเข้าใจดีว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร เมื่อสองปีก่อน เด็กบ้านข้าง ๆ ขโมยจักรยานก็ถูกยิงเป้าไปแล้ว
พ่อจ้าวถลึงตามองลูกชายอย่างโกรธที่ไม่เอาไหน ก่อนจะกลั้นใจพูดว่า “เรื่องนี้เป็นความผิดของพวกเราเอง พวกเราเลี้ยงลูกไม่ดี อีกอย่างก็เป็นเพื่อนบ้านกันมานาน อาฮวาไปขอเงินพี่สาวตัวเองสักหน่อยก็พอฟังขึ้น พี่น้องคู่นี้สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก”
พูดไป พ่อจ้าวก็ส่งสายตาให้ลูกสาวจ้าวฟางซิ่วด้วย