“ตอนนี้ผู้ใหญ่สองคนบ้านฟางไม่มีงานทำ หลานชายสองคนก็ไม่มีพ่อ ค่าใช้จ่ายทุกอย่าง ทั้งกินอยู่ ขับถ่าย และเรียนหนังสือ ต่อไปยังต้องสร้างครอบครัวตั้งตัวอีก ลองคิดดูสิ”
ในที่สุดเฉียนชุนลี่ก็จับประเด็นสำคัญได้
“โธ่ ผิงชิงเหมือนจะมีแค่ลูกชายสองคนในบ้าน ไม่มีพี่น้องผู้หญิงคนอื่นด้วย ต่อไปเลี้ยงผู้ใหญ่สองคนก็ว่าไปอย่าง ยังมีเด็กอีกสองคนด้วย... แบบนี้แรงกดดันคงไม่น้อยเลยนะ”
หลี่จินเฉียงขมวดคิ้ว “เป็นญาติสายเลือดเดียวกัน ช่วยเหลือกันบ้างก็เป็นเรื่องสมควร พ่อแม่สามีดูแลแม่ม่ายลูกติดทางนั้นมากหน่อยก็สมควรแล้ว ที่น่ากลัวคือผิงชิงไม่มีขอบเขตในใจ ไม่รู้จักหนักเบา ต่อไปเป่าชุ่ยก็จะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ”
แววตาจางหรงอิงวูบไหว ก่อนจะเติมเชื้อไฟอีกกอง “ญาติของเพื่อนร่วมงานฉันคนหนึ่งอยู่ถนนเส้นนั้นพอดี เขาบอกว่าพ่อแม่ของบ้านฟางพูดออกมาแต่แรกแล้วว่าอยากให้ลูกชายคนเล็กเลี้ยงหลานชายทั้งสองเหมือนลูกแท้ ๆ
ถ้าทำเหมือนเป็นลูกแท้ ๆ จริง ๆ เป่าชุ่ยแต่งเข้าไปก็ต้องเป็นแม่เลี้ยงให้คนอื่นน่ะสิ
อีกอย่าง คนเป็นแม่เลี้ยงน่ะ แม่แท้ ๆ ของเด็กไม่อยู่แล้ว ส่วนเป่าชุ่ยเป็นแม่เลี้ยงที่แม่แท้ ๆ ยังอยู่ตรงหน้า ต่อให้ทุ่มเทแค่ไหนก็ลำบากเปล่า ไม่ได้อะไรตอบแทน
ลูกคนอื่นจะเหมือนลูกตัวเองได้ยังไง? คนเป็นแม่รักลูกตัวเองมากกว่าเป็นเรื่องธรรมดา นิ้วทั้งสิบยังยาวไม่เท่ากันเลย...”
“อีกอย่าง บ้านนั้นมีหลานชายโต ๆ อยู่แล้วสองคน ก่อนเป่าชุ่ยจะแต่งเข้าไป พวกเขาก็เป็นครอบครัวเดียวกัน ลูกชายคนเล็กก็เลี้ยงหลานอย่างจริงใจ พอเป่าชุ่ยแต่งเข้าไป