คืนวันพฤหัสบดี ลั่วเหย่ไปรับพัสดุ
หนังสือเดินทางของเขากับรุ่นพี่มาถึงแล้ว
หลังรับพัสดุมา ลั่วเหย่ก็แกะออกดูทันที
อย่างแรกคือรูปถ่ายติดหนังสือเดินทางของรุ่นพี่นางฟ้า
พอเห็นหน้ารุ่นพี่ ลั่วเหย่ก็แทบจะบิดตัวเป็นเกลียวอยู่ตรงนั้น
สมกับเป็นรุ่นพี่นางฟ้าของเขาจริง ๆ แม้แต่ถ่ายรูปติดเอกสารก็ยังสวยขนาดนี้
ส่วนรูปของตัวเอง เขาไม่แม้แต่จะมองสักแวบ ขึ้นมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันจิ๋วแล้วรีบตรงไปยังหอครอบครัว
ถึงวันนี้จะเป็นวันพฤหัสบดี แต่ลั่วเหย่ก็หน้าด้านไปบอกป้าผู้ดูแลหอพักไว้แล้วว่า คืนนี้เขาจะไม่กลับหอ
เขายังจำสีหน้าเปี่ยมเลศนัยของคุณป้าหลินตอนที่ตัวเองออกจากหอพักได้ ราวกับกำลังมองลูกชายเติบโตเป็นผู้ใหญ่
แต่ก่อนจะไปหอครอบครัว เขายังต้องแวะตลาดผักเพื่อซื้อวัตถุดิบสำหรับมื้อเย็น
เพราะหนังสือเดินทางของเขากับรุ่นพี่มาถึงแล้ว หลี่หน่ากับฉินอวี้เหวินจึงจะมาทานข้าวด้วย และถือโอกาสคุยกันเรื่องเที่ยวต่างประเทศในสัปดาห์หน้า
เดิมทีลั่วเหย่คิดจะไปกับรุ่นพี่สองคน แต่ถึงอย่างไรก็เป็นการไปต่างประเทศครั้งแรก มีคนไปด้วยเยอะหน่อยก็ไม่เสียหาย
ดีกว่าพวกเขาสองคนเดินสะเปะสะปะเหมือนแมลงวันไร้หัว อย่างน้อยมีคนเยอะ เวลามีเรื่องอะไรขึ้นมาก็ยังปรึกษากันได้
อีกอย่าง พวกเขาไปเป็นเพื่อนพี่หลีเซี่ยอยู่แล้ว ไม่ใช่โลกส่วนตัวของคนสองคน จะมีเพิ่มอีกสองคนก็ไม่เห็นเป็นไร