ซูเนี่ยนเดินออกจากห้องคนขับมาที่ห้องครัว เธอต้มโจ๊กข้าวฟ่างหม้อหนึ่งก่อน จากนั้นก็นำซาลาเปาไส้เนื้อตุ๋น 4 ลูกกับไข่ 2 ฟองออกมาจากมิติ แล้ววางนึ่งในลังถึง
พอจัดการเสร็จ ซูเนี่ยนก็เปิดประตูรถบ้านออกไปข้างนอก ดึงสายยางจากช่องเก็บของด้านข้างรถ แล้วเริ่มเติมน้ำใส่ถังเก็บน้ำ
ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงกว่าแล้ว อุณหภูมิข้างนอกสูงเกิน 40 องศา
ก่อนที่น้ำประปาจะหยุดไหล เธอควรเติมน้ำในถังรถบ้านให้เต็ม ปริมาณน่าจะพอใช้ไปจนพ้นช่วงอากาศร้อนจัด
อย่างไรเสีย พวกน้ำที่กักตุนไว้ในมิติก็เป็นน้ำดื่ม จะเอามาใช้ซักผ้าอาบน้ำในชีวิตประจำวันคงสิ้นเปลืองเกินไป
ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากภัยพิบัติจากความร้อนจัดแล้ว ภัยพิบัติประเภทอื่นก็ไม่ได้ขาดแคลนน้ำ
แค่น้ำเหล่านั้นปนเปื้อนจนใช้โดยตรงไม่ได้
แต่รถบ้านของเธอมีระบบกรองน้ำ จึงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้
ขณะที่เธอใกล้เติมน้ำเสร็จ หญิงสาวสองคนแต่งตัวประณีตก็เดินเข้ามาจากไม่ไกล ท่าทางลังเลไม่แน่ใจ
ซูเนี่ยนเงยหน้าขึ้นมองอย่างระแวดระวัง แล้วก็พบว่าเป็นสองสาวเสียงแหลมจากรถบ้านรุ่นซีเมื่อคืนนี้ คนที่ใช้เสียงดึงดูดฝูงซอมบี้มา
หญิงสาวคนหนึ่งรวบรวมความกล้าเดินเข้ามา ก่อนยื่นกล่องในมือให้ “เอ่อ ขอบคุณที่ช่วยล่อซอมบี้ออกไปเมื่อคืน นี่เป็นของตอบแทน เราเองก็เหลืออาหารในรถไม่มากแล้ว หวังว่าคุณจะไม่รังเกียจนะ”
ในกล่องมีเชอร์รี่อยู่เต็มกล่อง
“ไม่ต้องหรอก เก็บไว้กินเองเถอะ!” ซูเนี่ยนยัดสายยางกลับเข้าไปในช่องเก็บของ
