ทีมสิบคนทยอยเดินออกมาจากบันได
คนที่เดินนำเป็นชายร่างผอมเพรียว
เมื่อเห็นหัวล้านอันเป็นเอกลักษณ์กับรอยคล้ำใต้ตาของอีกฝ่าย ซูเนี่ยนก็จำได้ทันทีว่าเจ้าหมอนี่คือเหอคุน คนที่เคยพยายามเปิดฮาเร็มในฐานที่มั่นหรงเฉิง
เขาเป็นหนึ่งในคนกลุ่มแรก ๆ ที่โชคดีค้นพบดันเจี้ยนเก็บค่าประสบการณ์
แม้จะมีพรสวรรค์ระดับเอ แถมยังไม่ใช่พรสวรรค์สายต่อสู้ แต่เขาก็ยังเบียดเข้าไปติดอันดับหนึ่งในพันของตารางจัดอันดับเลเวลได้
อาศัยสถานะนี้ เหอคุนใช้ชีวิตในฐานที่มั่นได้อย่างสุขสบาย
ทีมประจำของเขาก็มีฝีมือไม่น้อย
แน่นอนว่าเขาพูดปากเปล่าว่าทีมรับแต่ผู้เล่นหญิง
แต่เอาเข้าจริง ในทีมประจำของเขามีแต่ผู้ชาย ไม่มีผู้หญิงสักคน
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้หญิงที่เขาเบื่อหน่ายแล้วจะถูกส่งต่อให้ลูกน้องทั้งหมด
ส่วนใหญ่มีจุดจบอย่างน่าอนาถ
สรุปก็คือไอ้แตงเน่าเหม็นโฉ่ สมควรตายแล้ว!
ซูเนี่ยนเปิดแว่นตาสแกนดู พบว่าเหอคุนเป็นผู้เล่นเลเวล 5 ส่วนคนอื่น ๆ ล้วนเป็นผู้เล่นเลเวล 4
สำหรับเธอแล้ว ต่อให้ฆ่าทิ้งทั้งหมดก็ไม่เปลืองแรง
แต่ถ้าไม่มีเหตุผลรองรับ การฆ่าคนส่งเดชก็คงไม่ดีนัก
ถึงอย่างไรก็มีคนตั้งมากมายกำลังมองอยู่!
จนใจ ซูเนี่ยนจึงทำได้แค่เล่นไปตามขั้นตอนก่อน
เธอล้วงมือข้างหนึ่งใส่กระเป๋ากางเกง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงยียวนว่า “นายเป็นใครถึงต้องให้ความเห็นชอบด้วย? อีกอย่าง ดันเจี้ยนนี้กู้เฉิงเป็นคนค้นพบก่อนชัด ๆ นายเป็นพ่อเขาหรือไง ถึงได้มาจัดการแทนเขา?”
