สิ้นเสียงพูด ซูเนี่ยนก็คลายนิ้วจากสายธนู
ธนูระเบิดพุ่งตรงเข้าหาใบหน้าสวีจื่อห้าว ทิ้งแสงหางสีสันเจิดจ้าไว้เบื้องหลัง
สวีจื่อห้าวหน้าถอดสีด้วยความตกใจ รีบล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า
“ตูม!”
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นอีกครั้ง
ลูกธนูสองดอกซัดลงมาติดต่อกัน จนพื้นห้างสรรพสินค้าถูกระเบิดเป็นหลุมใหญ่
แต่ซูเนี่ยนกลับขมวดคิ้ว
ยิงไม่โดน!
เธอรู้อยู่แล้วว่าทักษะเอาชีวิตรอดของสวีจื่อห้าวแข็งแกร่งมาก
แต่ถึงกับหลบธนูระเบิดได้ นี่จะเป็นแค่พรสวรรค์ระดับเออย่างที่เขียนไว้ในหนังสือได้ยังไง?
สวีจื่อห้าวต้องมีอะไรอย่างอื่นซ่อนอยู่แน่!
ซูเนี่ยนกวาดตามองไปรอบ ๆ สวีจื่อห้าวหายไปจากที่นี่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนอยู่ในดันเจี้ยน พลังจิตของเธอก็แทบจะหมดอยู่แล้ว
พอยิงธนูระเบิดไปอีกสองดอก พลังจิตของเธอก็หมดเกลี้ยง
ถ้าต้องปะทะกับสวีจื่อห้าวอีกครั้ง เธอไม่แน่ใจว่าจะชนะได้
ช่างเถอะ
อย่างไรสวีจื่อห้าวก็เป็นคนในกลุ่มตัวเอก ไว้วันหลังก็คงได้เจอกันอีกอยู่ดี
ถึงตอนนั้นค่อยฆ่าก็เหมือนกัน!
……
ออกจากห้างสรรพสินค้าแล้ว ซูเนี่ยนเห็นว่าทั้งสองฝั่งถนนยังมีร้านขายของชำกับร้านขายบุหรี่เหล้าอยู่อีกไม่น้อย
ด้วยหลักการไม่ปล่อยให้ของเสียเปล่า เธอจึงแวะเข้าไปเดินดูทุกร้าน
พื้นที่ในกำไลหมึกมายาพันแปรเพิ่งใช้ไปไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์
ตอนนี้เธอเห็นอะไรก็อยากยัดใส่เข้าไปหมด
กลัวว่าหลังภัยพิบัติคลื่นความร้อนผ่านพ้นไปแล้ว ของหลายอย่างจะไม่มีโอกาสเก็บอีก
อากาศข้างนอกร้อนขึ้นเรื่อย ๆ
ซูเนี่ยนเดินดูไปได้แค่ครึ่งถนน ก็รู้สึกราวกับร่างกายกำลังถูกไฟเผา