หลินเยี่ยนโจวที่รับหน้าที่เป็นคนส่งสาร จำต้องไปหาซูเนี่ยนอีกรอบ “เพื่อนฉัน คนที่ชื่อเว่ยเหยียนในกลุ่มนั่นน่ะ เธอไปหาเขาสิ เขาบอกว่าชอบอุปกรณ์ของเธอ”
ซูเนี่ยน: “?”
ชอบอุปกรณ์ของฉันหมายความว่ายังไง?
พูดอะไรเป็นนามธรรมขนาดนี้ วิชาภาษาจีนเรียนกับครูพละมาหรือไง!
ระหว่างที่ซูเนี่ยนกำลังงงอยู่ไม่กี่วินาที เว่ยเหยียนก็ส่งข้อความส่วนตัวมาหาเธอก่อนแล้ว “อุปกรณ์ของเธอสองสามชิ้นนั้น ฉันเอาหมด อยากแลกกับอะไร?”
เอาหมดเลย?
กระเป๋าหนักไม่เบาแฮะ
ตอนแรกซูเนี่ยนคิดจะตีราคาอุปกรณ์ตามราคาตลาดแล้วแลกเป็นแก่นคริสตัล แต่พอคิดดู เธอก็เปลี่ยนใจ “อุปกรณ์ที่ซ่อนข้อมูลบัตรเพื่อนขายไหม?”
เธอคิดจะแย่งโอกาสจากมือซูเถียนเถียน ย่อมต้องติดต่อกับคนทางนั้นบ่อย ๆ สักวันก็ต้องเพิ่มเพื่อนกันอยู่ดี
แต่พอเพิ่มเพื่อนปุ๊บ เธอก็โป๊ะแตกทันที
เพราะงั้นตอนนี้สิ่งที่เธอต้องการที่สุดก็คืออุปกรณ์ชิ้นนี้ที่เว่ยเหยียนมีพอดี
แต่เธอแค่ถามดูเท่านั้น ถ้าเว่ยเหยียนไม่ขาย เธอก็ค่อยไปดักรอที่ตลาด
ขอแค่ให้ราคาเหมาะ เดี๋ยวก็ต้องดักเจอเข้าสักวัน
ซูเนี่ยนเพิ่งส่งข้อความไป วินาทีถัดมาก็ได้รับคำขอแลกเปลี่ยนจากเว่ยเหยียน
พอมองรายชื่อเพื่อนอีกที ข้อมูลส่วนตัวของเว่ยเหยียนก็เปลี่ยนเป็น: ระดับ 6 ฉายา: เทพสังหาร (ฆ่าจนคลั่ง ฆ่าจนคลั่ง คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้น 500%)
เมื่อเห็นระดับของเว่ยเหยียน ซูเนี่ยนก็พบว่าตัวเองยังประเมินผู้เล่นในกระดานอันดับต่ำเกินไป