ความรู้สึกแบบนี้ทำให้ซูเนี่ยนนึกถึงตอนที่ไปอำเภอเยว่ครั้งแรก
แต่สาเหตุที่อำเภอเยว่เกิดปรากฏการณ์แบบนั้น เป็นเพราะมีต้นไทรกลายพันธุ์ระดับบอสปรากฏขึ้น
แล้วที่นี่ล่ะ เกิดอะไรขึ้น?
ซูเนี่ยนตรวจสอบอีกครั้งว่าที่อยู่ไม่ผิด
รูปที่จางซินส่งมาก็เป็นพ่อค้าเร่จริง ๆ
ช่างมันก่อน
ทหารมาก็ใช้ทหารรับมือ น้ำมาก็ใช้ดินกลบ
ถ้าจางซินกล้าเล่นตุกติก ก็ฆ่าทิ้งเสียเลย!
ซูเนี่ยนครุ่นคิด ก่อนจอดรถบ้านไว้บนถนนห่างออกไปสองสามช่วงตึก
อย่างน้อยที่นี่ยังมองเห็นมอนสเตอร์ซอมบี้ตัวกระจอกได้ตามปกติ กลับทำให้รู้สึกสบายใจกว่า
ก่อนออกจากรถ ซูเนี่ยนพาราชินีผึ้งโลหิตกับลูกน้องของมันไปด้วย ส่วนต้าเหลืองอยู่เฝ้ารถ
เธอกลับไปยังหมู่บ้านจัดสรรแห่งเดิม
ซูเนี่ยนหยุดเดินแล้วบอกว่า “เสี่ยวหงหง เดี๋ยวเธอแอบตามฉันห่าง ๆ ถ้ามีใครคิดจะโจมตีฉัน พวกเธอก็ลงมือได้เลย ไม่ต้องไว้ชีวิต!”
ผึ้งโลหิตบินได้เร็วมาก อีกทั้งยังซ่อนตัวกลางอากาศได้เก่งกว่า
ถ้าจางซินมีปัญหาจริง พวกมันก็ไปช่วยได้ทันที
ราชินีผึ้งโลหิตพยักหน้าหงึก ๆ อย่างว่าง่าย
เมื่อแน่ใจว่าราชินีผึ้งโลหิตเข้าใจคำสั่งแล้ว ซูเนี่ยนจึงก้าวเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรร
ข้างในเงียบสงัดเช่นกัน มองไม่เห็นทั้งผู้เล่นและมอนสเตอร์
ซูเนี่ยนพอเดาได้คร่าว ๆ แล้ว
เธอเดินตามเลขห้องที่จางซินให้ไว้ ไปถึงอาคาร 7 ห้อง 28-1 ก่อนยกมือเคาะประตู