เมื่อเห็นหน้าตาของเด็กสาวคนนั้น แววตาซูเนี่ยนก็เย็นชาลงทันที
อารองกับอาสะใภ้ของเธอนี่ช่างมีความสามารถเสียจริง
ยังไม่ถึงกับไม่มีข้าวจะกินแท้ ๆ กลับเริ่มขายลูกสาวกันแล้ว
ซูเหยียนอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ความสัมพันธ์ไม่ได้สนิทสนมกันนัก
แต่ก่อนเกมวันสิ้นโลกจะมาเยือน ทั้งคู่ก็ยังไปมาหาสู่กันอยู่บ้าง
ถึงเธอจะไม่ชอบญาติฝั่งพ่อ แต่ซูเหยียนเป็นข้อยกเว้นอย่างแน่นอน
ตอนซูเถียนเถียนเพิ่งถูกพาตัวเข้าบ้านตระกูลซู ก็มักชอบเล่นลูกไม้เล็ก ๆ น้อย ๆ
ทุกคนต่างคิดว่าเธอรังแกซูเถียนเถียน มีเพียงซูเหยียนที่ออกมายืนยันความบริสุทธิ์ให้เธอ
แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว เธอก็ไม่มีทางยืนมองซูเหยียนตกอยู่ในอันตรายเฉย ๆ ได้
คิดได้ดังนั้น ซูเนี่ยนก็ลุกขึ้นเดินไปหาสองสามีภรรยาซูโหย่วไฉ
เธอหยิบเนื้อซอมบี้แช่แข็งที่เก็บไว้นานเจ็ดแปดปีออกมาจากมิติ โยนลงกับพื้น แล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “เอาเนื้อหมูแช่แข็งพวกนี้แลกกับเธอ เอาไหม?”
“เนื้อเหรอ?” อู๋ซิ่วได้ยินคำสำคัญก็รีบพุ่งไปเปิดถุงบนพื้น “คุณพ่อ!!! เป็นเนื้อจริง ๆ ด้วย ชิ้นใหญ่ตั้งหลายชิ้น!”
“แต่คนประมูลบอกว่าลูกสาวเราขายได้ตั้งหลายแก่นคริสตัลระดับ 2...” ซูโหย่วไฉมีสีหน้าลังเล
“หึ!” คนประมูลที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะเยาะ “นั่นมันตอนที่เธอยังปกติดี ตอนนี้อยากขายเธอออกไป ยังต้องแถมน้ำยารักษาอีกขวด ของไร้ค่านี่ฉันไม่รับ รีบพาตัวไปซะ!”