ผู้เล่นกลุ่มนี้ที่ได้รับพรจากตราเผ่า เรียกได้ว่าหยิ่งผยองจนไม่เห็นใครอยู่ในสายตา
แม้ระดับของพวกเขาจะไม่สูง
แต่ค่าสถานะพื้นฐานกลับเกือบแตะ 100 ทุกคน บางคนยังเกิน 100 ด้วยซ้ำ!
ต่อให้ผู้เล่นในอันดับตารางระดับมาถึง ก็ใช่ว่าจะเอาชนะพวกเขาได้
จะไม่ให้พวกเขาทะนงตัวได้อย่างไร?
เพราะอย่างนั้น หลังจากพบซูเนี่ยน พวกเขาจึงไม่ได้ลงมือทันที กลับยืนปรึกษากันอยู่ตรงนั้น
“ท่านประมุขสั่งให้พวกเราจับผู้หญิงกลับไปให้มากหน่อย วิหารทองคำกำลังขาดคน แบบนี้ไม่ต้องฆ่าดีกว่าไหม?”
“แน่นอนว่าไม่ฆ่า ผู้หญิงคนนี้สวยกว่าพวกในวิหารทองคำตั้งเยอะ จับกลับไปแล้ว บางทีพวกเราอาจได้มีส่วนด้วย!”
“ลงมือ ๆ วันนี้พักจากการฟาร์มก่อน!”
ผู้เล่นเหล่านั้นเผยสีหน้าหื่นกระหาย ต่อให้โลกถึงวันสิ้นโลกแล้ว ก็ยังไม่ลืมเรื่องใต้ร่มผ้า
ราวกับถูกตั้งโปรแกรมบางอย่างไว้ สมองมีหน้าที่แค่ทำตามสมองส่วนล่าง
แต่ซูเนี่ยนเองก็ไม่ได้มองพวกเขาเป็นคน
เธอยืนอยู่กับที่ พร้อมหยิบลูกธนูสามดอกมาพาดบนสายธนู
ผู้เล่นพวกนั้นไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่
ค่าสถานะความว่องไวของพวกเขาเกือบ 100 หลบลูกธนูไม่กี่ดอกย่อมง่ายนิดเดียวไม่ใช่หรือ?
แต่ทันทีที่ซูเนี่ยนปล่อยสายธนู ชายสามคนที่วิ่งนำหน้าก็กระเด็นลอยละลิ่วราวกับถูกกระสุนปืนใหญ่ยิงเข้าใส่ ก่อนจะถูกปักเรียงกันบนกำแพงเหมือนหมูตาย
คนที่เหลือถึงเพิ่งได้สติ รีบหยุดฝีเท้ากะทันหัน แล้วหันหลังวิ่งหนีเอาชีวิตรอดทันที