หลังเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต ซูเถียนเถียนกับพวกก็ตรงไปยังโซนอาหารแห้งทันที
ระหว่างทาง พวกเขาพบผู้เล่นคนอื่นกำลังรวบรวมเสบียงอยู่ด้วย
แต่ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตายัดของใส่กระเป๋า ไม่มีเวลาสนใจคนอื่นเลย
ซูเนี่ยนเดินตามซูเถียนเถียนไม่ห่าง คนอื่นยัดของใส่เป้ ส่วนเธอเห็นอะไรกินได้ก็ยัดเข้าปาก
ซูเถียนเถียนเห็นแล้วกลอกตาอย่างอดไม่ไหว
นี่คงไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้วจริง ๆ ถึงได้เหมือนผีหิวโซกลับชาติมาเกิดแบบนี้
ยังดีที่บนพื้นซูเปอร์มาร์เก็ตมีเสบียงตกกระจายอยู่ไม่น้อย อาหารสำหรับตุนไว้สักสิบวันน่าจะพอหาได้
ในเวลาเดียวกัน หุ่นจำลองตัวแทนที่เดิมมีขนาดเพียงฝ่ามือตรงทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ต จู่ ๆ ก็แปลงร่างเป็นซูเนี่ยน
เธอหยิบเป้เกมออกมา แล้วนำหมวกแก๊ป แว่นครอบตา และหน้ากากอนามัยออกมาสวม ปกปิดใบหน้าจนมิดชิด
จากนั้นก็หยิบธนูเหล็กออกจากเป้ แล้วติดตั้งกระบอกใส่ลูกธนูให้พร้อม
ซูเนี่ยนแบ่งจิตสำนึกส่วนหนึ่งออกมาควบคุมหุ่นจำลองตัวแทนให้เดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต
เมื่อหาตำแหน่งที่เหมาะสมได้ หุ่นจำลองตัวแทนก็ขึ้นสายธนู เล็งไปที่หว่างคิ้วของซูเถียนเถียน
จังหวะที่ซูเถียนเถียนเดินห่างจากฝูงชน เธอก็ปล่อยสายธนูทันที
“ฟิ้ว!”
เสียงดังแผ่วเบาเพียงครั้งเดียว ศีรษะของซูเถียนเถียนก็ระเบิดกระจุย
ร่างของเธอทรุดลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เป้ที่ถืออยู่ก็ร่วงลงข้างเท้า
ซูเนี่ยนฉวยจังหวะนั้นควบคุมหุ่นจำลองตัวแทนให้ใช้คันเบ็ดเก็บของเกี่ยวเป้มาไว้ในมือ จากนั้นก็หมุนตัวหายลับไปในซูเปอร์มาร์เก็ตที่มีแสงสลัว