พอเห็นซูเนี่ยนกำลังจะเอ่ยปากเรียกกู้เฉิง ซูเถียนเถียนก็หน้าถอดสีทันที
“ซูเนี่ยน อย่าก่อเรื่องเลยนะ ถ้าเธอทำให้ฉันถูกไล่ออกจากทีม ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่!” ซูเถียนเถียนร้อนใจจนแทบแย่ เธอคว้าแขนซูเนี่ยนไว้ ตั้งใจจะลากอีกฝ่ายออกไป
วันนี้ค่าสถานะพื้นฐานของเธอลดฮวบลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยอีกแล้ว นอกจากเข้าไปในดันเจี้ยนแล้วช่วยอะไรไม่ได้ ยังสร้างปัญหาให้เพื่อนร่วมทีม จนถูกหัวหน้าทีมสองด่ามาชุดใหญ่
ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมาอีก เธออาจถูกคัดออกก็ได้!
ในตอนนั้นเอง กู้เฉิงเดินเข้ามา
“มีอะไร?”
ซูเนี่ยนดึงแขนออกจากมือของซูเถียนเถียน
“ออกไปคุยกันเถอะ!”
เมื่อเห็นน้ำเสียงที่ทั้งสองใช้คุยกัน ซูเถียนเถียนก็เข้าใจขึ้นมาทันที “หัวหน้าทีม ที่แท้พวกคุณรู้จักกันเหรอคะ?”
“ไม่สนิท” ซูเนี่ยนตอบแทนกู้เฉิง
“อืม ไม่สนิท” กู้เฉิงพยักหน้าตาม
ซูเถียนเถียนถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะหันไปมองซูเนี่ยนอย่างตำหนิ “น้องสาว เธอไม่รู้จักคิดเอาเสียเลย หัวหน้ากู้ยุ่งขนาดนี้ มีเรื่องอะไรก็บอกฉันสิ เดี๋ยวฉันช่วยไปบอกให้เอง!”
“ไม่ต้อง” ซูเนี่ยนปฏิเสธสั้น ๆ แล้วส่งสายตาให้กู้เฉิง “ออกมากับฉัน”
กู้เฉิงไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม เขาก้าวตามซูเนี่ยนไป
ซูเถียนเถียนมองแผ่นหลังของทั้งคู่ที่เดินจากไป แล้วกระทืบเท้าอย่างไม่ยอมแพ้
ซูเนี่ยนไปเกี่ยวข้องกับกู้เฉิงได้ยังไง?
ที่สำคัญ ปกติกู้เฉิงดูเป็นคนที่ไม่อยากข้องเกี่ยวกับใคร
เธอเข้าทีมสองของกู้เฉิงแล้วแท้ ๆ ยังไม่มีโอกาสได้คุยกับเขาตามลำพังเลยด้วยซ้ำ