ซูเนี่ยนสงสัยว่าสมองของหลินเยี่ยนโจวคงโดนลวกจนพังไปแล้ว
เธอกับเว่ยเหยียนเคยลงดันเจี้ยนด้วยกันแค่ครั้งเดียว แล้วยังซื้อขายกันอีกไม่กี่ครั้ง ปกติแทบไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ
แต่ในสายตาของหลินเยี่ยนโจว พวกเขากลับคบหากันไปแล้ว
ถ้าไม่ใช่สมองพังแล้วจะเป็นอะไรได้อีก?
แต่ฟังจากที่หลินเยี่ยนโจวพูด กลุ่มนี้เป็นเว่ยเหยียนที่พาเข้ามา
งั้นคงฆ่าทุกคนไม่ได้
ไม่อย่างนั้นต่อไปจะทำธุรกิจกันยังไง?
เพียงแต่ในกลุ่มนี้ นอกจากลู่เฉินซิงแล้ว คนอื่นส่วนใหญ่ล้วนเป็นหน้าใหม่
ดังนั้นคนพวกนี้น่าจะเป็นแค่ทีมชั่วคราวที่จับกลุ่มกับเว่ยเหยียน ไม่ใช่สมาชิกทีมประจำของเขาในภายหลัง
ส่วนความสำคัญน่ะหรือ ก็แค่นั้นแหละ
หาเรื่องก็หาเรื่องสิ!
“พี่เยี่ยนโจว พูดอะไรของพี่เนี่ย ลูกพี่ลูกน้องฉันโสดชัด ๆ จะมีแฟนสาวมาจากไหน แล้วพวกเขาแย่งผลึกห้วงมิติไป จะให้จบเรื่องแบบนี้จริงเหรอ?” หญิงสาวในชุดกระโปรงสีชมพูเบะปากจนแทบยื่น “แถมเธอยังทำอาวุธฉันพังอีกนะ อาวุธชิ้นนี้แพงมาก!”
ได้ยินอย่างนั้น ซูเนี่ยนก็อดเหลือบมองหญิงสาวชุดชมพูไม่ได้
ชาติก่อนเธอเคยได้ยินว่าเว่ยเหยียนมีลูกพี่ลูกน้องสาวที่นิสัยร้ายกาจเกินคน
สมองไม่ค่อยดี แถมนิสัยยังชั่วร้าย
สุดท้ายหล่อนทำให้พี่น้องของเว่ยเหยียนคนหนึ่งต้องตาย เว่ยเหยียนจึงลงมือจัดการหล่อนด้วยตัวเอง
เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในเนื้อเรื่อง ซูเนี่ยนก็มองหญิงสาวชุดชมพูราวกับกำลังมองคนตาย
ในเรื่องต้นฉบับ เว่ยเหยียนเป็นคนเหี้ยมโหด เจ้าเล่ห์และมืดมน
แม้ตอนที่เธอรู้จักเว่ยเหยียน เขาจะยังไม่ดูเหมือนคนที่เปลี่ยนเป็นคนละคนก็ตาม