【วันนี้เป็นวันมงคลยิ่ง ได้รับข่าวกรองพิเศษระดับสีเขียว!】
【ในป่าทางตะวันตกเฉียงเหนือของสวนป่า ห่างออกไปราว 3 กิโลเมตร วันนี้ตอนเที่ยงจะมีฝูงกวางดาวผ่าน】
【ระยะเวลาที่ข่าวมีผล: 3 ชั่วโมง】
อะไรนะ!
ข่าวกรองยังมีโอกาสออกผลแบบวิกฤตได้ด้วยเหรอ!
พอเห็นว่ามีฝูงกวางผ่าน
หลินโม่ก็ลุกพรวดจากเตียงเตา!
“กำลังง่วงก็มีหมอนมาให้หนุน อยากได้อะไรก็ได้อย่างนั้นเลย!”
เขาสวมเสื้อคลุมอย่างรวดเร็ว คว้าปืนลูกซองสองลำกล้องแล้วออกจากบ้าน
ป่าเขตตะวันออกเฉียงเหนือในฤดูใบไม้ร่วงงดงามราวกับไม่ใช่โลกมนุษย์
ใบเบิร์ชสีทองอร่ามทั่วทั้งภูเขา ตัดกับท้องฟ้าสีคราม ราวกับภาพวาดสีน้ำมัน
อากาศสดชื่นและแห้งสบาย!
แฝงกลิ่นหอมเย็นเฉพาะตัวของใบสน!
สูดเข้าไปสักเฮือก!
ปอดแม่งโล่งสบายไปหมด
หลินโม่อดไม่ได้ที่จะหยิบกล้องที่ได้มาจากหวังเหวินฮวาขึ้นมาถ่ายภาพวิวสองสามใบ
จากนั้นจึงสอดมือทั้งสองเข้าไปในแขนเสื้อ
แล้วไปยังจุดที่ระบบแจ้งไว้
บริเวณนี้อยู่ใต้ลม มองเห็นลานโล่งกลางป่าได้กว้างไกล
เขาพิงลำต้นไม้ นั่งขัดสมาธิ วางปืนพาดไว้บนต้นขา
นั่งดักรออยู่ตรงนี้เลย รอผู้มีวาสนา!
ไม่สิ!
รอกวางผู้มีวาสนาผ่านมาต่างหาก!
เฮ้อ!
คนอื่นเขาดักสะพาน
ส่วนหลินโม่อย่างเราได้แต่ดักทาง
ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ การล่าสัตว์มีอยู่สองวิธี
วิธีแรกคือออกล่า
ก็คือพาสุนัขล่าเขาไปด้วย แล้ววิ่งตามจมูกของพวกมันไปทั่วทั้งภูเขา!
ไม่ว่าจะหมูป่า กวางผา หรือหมีดำ ก็อาศัยฝูงสุนัขช่วยล้อมไว้!
พอเหยื่อวิ่งจนหมดแรง
นายพรานค่อยตามไปยิงซ้ำ!
อีกวิธีคือการดักล่า
พูดง่าย ๆ ก็คือเฝ้ารอเหมือนดักกระต่าย หาทางสัตว์หรือแหล่งอาหารที่สัตว์มักผ่าน แล้วหว่านเมล็ดข้าวโพดไว้สักหน่อย จากนั้นก็ไปนั่งดักใต้ลม รอให้เหยื่อเดินมาหาเอง
หลินโม่ไม่มีสุนัขล่าเขา
จึงทำได้แค่เลือกวิธีที่ทึ่มที่สุด และต้องอาศัยความอดทนมากที่สุด
แต่ตอนนี้สิ่งที่หลินโม่มีมากที่สุดก็คือเวลา
เขารอจนถึงเที่ยงวัน
ในที่สุดก็มีเสียง ‘ซ่า ๆ’ ดังมาจากพุ่มไม้ในส่วนลึกของป่า!
หลินโม่กลั้นหายใจทันที ลุกขึ้นยืนขยับแข้งขา
เขารู้แล้ว
ฝูงกวางดาวที่ระบบแจ้งไว้!
มาแล้ว!
หนึ่งตัว สองตัว สามตัว...
ฝูงกวางดาวขนาดใหญ่เดินตามจ่าฝูงออกมาจากป่าทึบ!