ประตูห้องหนังสือตระกูลซูเพิ่งปิดลง เจ้าหน้าที่จากกองทัพสองคนก็ขวางหน้าซูชิงเยว่ทันที
“คุณซู โปรดหลีกเลี่ยงก่อน”
ซูชิงเยว่ขมวดคิ้ว “ที่นี่คือตระกูลซู”
หนึ่งในนั้นพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “เอกสารชุดนี้มีชั้นความลับสูงเกินไป บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องไม่มีสิทธิ์รับฟัง”
“ไม่เกี่ยวข้อง?” ซูชิงเยว่เหลือบมองคราบเลือดในลานบ้านที่ยังทำความสะอาดไม่หมด “แมนดรากอร่าดำเพิ่งบุกเข้ามาในตระกูลซู โรงงานยาของตระกูลซูก็ถูกพวกมันหมายตา แล้วยังจะบอกฉันว่าไม่เกี่ยวข้องอีกหรือ?”
ชายคนนั้นกำลังจะอ้าปากพูด เย่ฉางเซิงก็วางซองเอกสารลงบนโต๊ะแล้ว
“ให้เธอฟัง”
สีหน้าเจ้าหน้าที่กองทัพเคร่งขรึมลง “คุณเย่ นี่เป็นความลับสุดยอดของกองทัพ”
เย่ฉางเซิงเงยหน้าขึ้น “ฉันบอกว่า ให้เธอฟัง”
ชายคนนั้นชะงัก หายใจติดขัด ก่อนจะหันไปมองลั่วหงอิงโดยไม่รู้ตัว
ลั่วหงอิงพูดตรง ๆ “ทำตามที่เขาบอก”
“แม่ทัพลั่ว กฎระเบียบ...”
“ถ้าเกิดเรื่อง ฉันรับผิดชอบเอง” ลั่วหงอิงกดเสียงต่ำ “ยังขวางอีกก็ออกไปข้างนอก”
เจ้าหน้าที่กองทัพทั้งสองสบตากัน สุดท้ายก็จำต้องถอยไปยืนที่หน้าประตู
ซูชิงเยว่มองเย่ฉางเซิง น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “คุณไม่จำเป็นต้องมีเรื่องกับกองทัพเพราะฉันหรอก”
เย่ฉางเซิงแกะปากซอง “บ้านคุณแทบจะโดนรื้ออยู่แล้ว ยังจะยืนฟังอยู่ข้างนอกอีกหรือไง?”
ซูชิงเยว่ถูกเขาพูดจนพูดไม่ออก แต่ก็เถียงกลับไม่ได้
ท่านซูนั่งอยู่บนเก้าอี้ สีหน้ายังดูอ่อนเพลียจากอาการป่วย “คุณเย่ ดูเถอะ คืนนี้แมนดรากอร่าดำกล้าลงมือกับตระกูลซู เบื้องหลังต้องมีเรื่องที่ใหญ่กว่านั้นแน่”
เย่ฉางเซิงหยิบเอกสารชุดแรกออกมา
บนกระดาษมีภาพถ่ายอยู่หลายใบ
โรงงานเคมีเก่า ห้องเย็นใต้ดิน กล่องโลหะหลายใบที่ถูกเปิดออก และศพที่ชิ้นส่วนไม่ครบหลายร่างแช่อยู่ในน้ำยาเลี้ยงเซลล์
ซูชิงเยว่เหลือบมองเพียงครั้งเดียว ใบหน้าก็ซีดลงทันที
“นี่มันอะไรกัน?”
ลั่วหงอิงอธิบาย “การทดลองดัดแปลงร่างกายมนุษย์ของแมนดรากอร่าดำ พวกมันใช้ยากระตุ้นเส้นเอ็น กระดูก และระบบประสาท คนที่ทดลองสำเร็จจะมีพลังต่อสู้เพิ่มขึ้นชั่วคราว ส่วนคนที่ล้มเหลวก็จะกลายเป็นศพแบบนี้”
ลุงเฉินกัดฟัน “พวกสารเลวนี่มันบ้ากันไปหมดแล้ว”