“เฟิงหนิง เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าตนเองจะกลับคืนสู่สภาพของมนุษย์สัตว์ปกติได้?”
หยุนเนี่ยนเอ่ยถามอย่างหยั่งเชิง นางอยากรู้ความคิดของเฟิงหนิงก่อน
เฟิงหนิงชะงักงันไปชั่วขณะอย่างเห็นได้ชัด หูจิ้งจอกแหลมยาวบนศีรษะตั้งชันขึ้น
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง เขากำชายผ้าหนังสัตว์แน่น แววตาฉายความอับจนหนทางและไม่สบายใจอย่างหนัก
“กลับเป็นมนุษย์สัตว์ปกติหรือ? ต่อให้หวังแล้วจะทำอะไรได้?”
หูแหลมของเด็กหนุ่มจิ้งจอกแดงลู่ลง แนบแทบสนิทกับเส้นผมสีแดงชาดบนศีรษะ เขาฝืนยิ้มอย่างขมขื่น สีหน้าขื่นขมไม่น้อย
“นายหญิง ข้าเกิดมาก็เป็นมนุษย์สัตว์ต้องคำสาปแล้ว ไม่มีทางกลับเป็นมนุษย์สัตว์ปกติได้หรอก”
“ถ้าข้าบอกว่ามีวิธีเล่า?”
หยุนเนี่ยนเห็นท่าทางเศร้าสร้อยของเขา จู่ ๆ ในใจก็เกิดความตื่นเต้นลึกลับขึ้นมา
หากโลกสัตว์อสูรนี้กำหนดชะตาของทุกคนไว้แล้ว พวกเขาก็ไม่ต่างจากตัวละครในนิยายที่ถูกเขียนชะตาชีวิตเอาไว้ล่วงหน้า
ทว่านางมาจากต่างโลก ทั้งยังมีระบบติดตัวมา จึงกลายเป็นความหวังเพียงหนึ่งเดียวที่จะพลิกชะตาฝืนลิขิตฟ้าให้พวกเขา
เมื่อนึกถึงตรงนี้ หยุนเนี่ยนก็ใช้ 100 แต้มแลกศิลาปลุกสายเลือดในพื้นที่ระบบทันที
ยอดแต้มระบบคงเหลือ: 827
ศิลาปลุกสายเลือดมีราคาไม่ถูก แต่ก็ไม่ถึงกับแพงเกินไป ทั้งยังเปลี่ยนชีวิตของเฟิงหนิงได้
ตอนนางป่วยจนหมดสติ เฟิงหนิงมีโอกาสหนีไปได้อย่างง่ายดาย
อย่างไรเสียข้างกายนางก็ไม่มีสามีสัตว์คนอื่นอยู่ เขาจะหนีไปต่อหน้าต่อตาก็ย่อมได้
แต่เฟิงหนิงกลับไม่หนี ทั้งยังร้อนใจจนหลั่งน้ำตาเพราะเป็นห่วงความเป็นความตายของนาง
“นี่คือศิลาปลุกสายเลือด เมื่อเจ้าใช้มันแล้ว ก็จะกลายเป็นมนุษย์สัตว์ปกติได้ มีลายสัตว์ยักษ์ และยังคืนร่างเดิมได้ด้วย”
“ของล้ำค่าเช่นนี้ ข้ามีสิทธิ์ครอบครองจริงหรือ?”
เฟิงหนิงจ้องศิลาปลุกสายเลือดในมือด้วยความปลาบปลื้มจนทำตัวไม่ถูก
หากเขากลับเป็นมนุษย์สัตว์ปกติได้จริง เขาก็ไม่จำเป็นต้องซ่อนความรักไว้ในใจอีกต่อไป และกล้าที่จะไล่ตามนางอย่างเปิดเผย
เฟิงหนิงหวั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อนึกขึ้นได้อีกที...
หยุนเนี่ยนเองก็มีลูกแล้ว ไข่ใบนั้นยังไม่ฟักออกมาด้วยซ้ำ
ของล้ำค่าเช่นนี้ นางเก็บไว้ให้ลูกของตนเผื่อยามจำเป็นได้แท้ ๆ