“เนี่ยนเนี่ยน นี่คือลูกของพวกเราหรือ?”
ไป๋ซีมองจนตาค้าง งูที่มีทั้งเขาและเท้างั้นหรือ?
เช่นนั้นก็คือมีเขาบนหัวและมีหางอยู่ด้านหลังสินะ?
อ้อ ไม่ใช่สิ ลูกน้อยตัวนี้ดูเหมือนจะเป็นมังกรขาว ในเมื่อเป็นมังกร การมีกรงเล็บงอกออกมาก็เป็นเรื่องปกติ
ลูกมังกรขาวไม่สนใจไป๋ซี มันกระโจนเข้าอ้อมแขนหยุนเนี่ยนทันที
หยุนเนี่ยนยื่นมือรับมันไว้โดยไม่รู้ตัว กลัวว่ามันจะตกลงไปบาดเจ็บ
ลูกมังกรขาวหาท่าที่สบายตัวได้อย่างเป็นธรรมชาติ แล้วซุกตัวลงตรงอกนุ่มนิ่มของมารดา
มันไม่อยากพูดกับบิดาโง่เขลาคนนี้หรอก
ตอนอยู่ในเปลือกไข่ มันได้ยินทุกอย่างชัดเจน เขาเกือบเข้าใจมารดาผิดไปแล้วเมื่อครู่นี้!
ไป๋ซีดีใจที่ได้เห็นมังกรขาวฟักออกจากไข่ด้วยตาตนเอง อีกทั้งลูกของตนกับคู่ใจยังเป็นมังกรขาว
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะทนให้ลูกน้อยที่เพิ่งเกิดมาแย่งความสนใจจากคู่ใจของเขาไปได้
สีหน้าของเขามืดครึ้มลงทันที “เนี่ยนเนี่ยน! มันก็ไม่ได้ต้องกินนมเสียหน่อย ทำไมถึงติดเจ้านัก?”
หยุนเนี่ยนเหลือบมองเขาอย่างไม่พอใจ
“เจ้าเป็นบ้าอะไรอีก? นี่เป็นลูกตัวเมียนะ”
ไป๋ซีเองก็ประหลาดใจอยู่บ้าง เขาไม่คิดว่าลูกครอกแรกของตนจะมีลูกตัวเมียด้วย
ต้องบอกว่าคู่ใจของเขาคลอดเก่งจริง ๆ
มีสายเลือดสัตว์เทวะโบราณก็ว่าไปอย่าง ไม่นึกว่าจะได้ลูกตัวเมียตั้งแต่ครอกแรกด้วย
“ไป๋ซี ข้าจะเล่นกับลูกมังกรขาวสักพัก เจ้าพาลูกงูกับลูกเจียวหลงไปหาอะไรกินก่อนเถอะ”
“จำไว้ว่าห้ามป้อนเนื้อดิบให้พวกมัน ต้องทำให้สุกก่อนนะ”