หวยซีใช้ชีวิตเคียงข้างคู่ครองทั้งวันทั้งคืน จิตวิญญาณของเขาก็พลันเบาสบายและเต็มเปี่ยมขึ้น ความดุร้ายลดน้อยลงมาก ยามอยู่ร่วมกับเผ่าทะเลตนอื่นก็เปี่ยมเมตตาเยี่ยงกษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรมยิ่งกว่าเดิม
นี่คือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดนับตั้งแต่เขาเกิดมา ไม่มีการเข่นฆ่า ไม่มีการแย่งชิง
พริบตาเดียว เวลาหนึ่งเดือนก็ผ่านไป ภายใต้ความสงบที่เห็นเพียงผิวเผิน ภัยพิบัติที่ไม่รู้จักกำลังคุกรุ่นขึ้น
“ฝ่าบาท! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
เงือกตัวผู้ตนหนึ่งรีบร้อนพุ่งเข้ามาในท้องพระโรงของวังจักรพรรดิมหาสมุทร สีหน้าของเขาเผยความหวาดกลัวอย่างเข้มข้น
“เกิดอะไรขึ้นอีก? ลนลานเสียจริง”
เงือกตัวผู้ผมสีเงินปนน้ำเงินเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนบัลลังก์ เพราะเมื่อคืนเขาอยู่กับคู่ครองจนดึกดื่น นางจึงยังหลับสนิท ส่วนเขาก็เบื่อหน่ายจนแทบไม่มีอะไรทำ
เงือกที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างกล่าวว่า “ฝ่าบาท! บริเวณทะเลดำมีเผ่าทะเลจำนวนมากได้รับผลกระทบ พวกเขาต่างเห็นภาพหลอนที่ไม่ทราบที่มา...”
“เผ่าทะเลตัวผู้บางตนถึงกับเห็นคู่ครองที่ตายไปแล้วกำลังกวักมือเรียก!”
“พวกเขาถูกพลังลึกลับล่อลวงให้เข้าไปในส่วนลึกของทะเลดำ แล้วก็ไม่เคยกลับออกมาอีกเลย”
เงือกที่คุกเข่าอยู่เงยหน้าขึ้นอย่างหวาดหวั่น “ตอนนี้เผ่าทะเลที่อาศัยอยู่ใกล้เคียงต่างหวาดกลัว พวกเขาหวังว่าพระองค์จะทรงลงมือแก้ไขมลทินนี้โดยเร็วพ่ะย่ะค่ะ!”
สีหน้าของหวยซีไม่เปลี่ยนแปลง “มลทินในทะเลดำหรือ? ที่นั่นผนึกอุปกรณ์เวทสืบทอดซึ่งบรรพชนเผ่านางเงือกสร้างขึ้นชิ้นหนึ่งไว้”
“แต่นับพันปีมาแล้วไม่เคยมีมนุษย์สัตว์ตนใดใช้มัน เหตุใดจู่ ๆ ถึงเกิดความปั่นป่วนขึ้น?”
หวยซีรู้สึกเลือนรางว่าเรื่องนี้คงหนีไม่พ้นเงือกหางดำที่หายตัวไปตนนั้น
แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก “ผนึกที่นั่นดำรงอยู่มานับพันปีแล้ว ต่อให้เริ่มคลายก็เป็นเรื่องปกติ ข้าไปซ่อมแซมเสียก็สิ้นเรื่อง”
“บอกเผ่าทะเลละแวกนั้นว่าอย่าตื่นตูม หากไม่มีธุระก็อย่าเข้าไปใกล้”
บัดนี้เขาคือผู้สืบทอดโดยชอบธรรมแห่งเผ่านางเงือก และในเมื่อเป็นผู้สืบทอดโดยชอบธรรม เขาก็ต้องรักษาความสงบของใต้สมุทรแห่งนี้ไว้
ก่อนหวยซีจากไป เขายังหันกลับมามองอย่างไม่วางใจ