กล่องสุ่มพรปรารถนารายวัน ข้าผลักดันยุคอาถรรพ์จนราบคาบ

ตอนที่ 5 ฝูงผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้าย

8 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【จุดทรัพยากรระดับ 2 ระยะห่าง 20 เมตร...】

【10 เมตร...5 เมตร...】

มู่หนานหรี่ตาลงเล็กน้อย พบว่าจุดทรัพยากรระดับ 2 แห่งนี้คือหีบไม้ที่ฝังอยู่ในดินครึ่งหนึ่ง

เพราะชาติก่อนเขาอ่านนิยายและดูอนิเมะมาไม่น้อย สิ่งแรกที่คิดตอนเห็นหีบสมบัติจึงไม่ใช่เรื่องจะรวยแล้ว

แต่กลับกังวลว่า...ทันทีที่เปิดหีบจะมีอันตรายอะไรโผล่ออกมาหรือเปล่า?

อย่างเช่นกับดักสังหารที่ซ่อนอยู่และถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ตอนนี้เขาเหลือชีวิตอีกแค่ชีวิตเดียว จะประมาทไม่ได้ ต้องระวังให้มาก

ขุด...หรือไม่ขุดดี?

สุดท้ายมู่หนานก็ตัดสินใจลุย!

คนขี้ขลาดอดตาย ส่วนคนกล้ากินจนพุงกาง

ถึงจะมีสูตรโกงช่วยอยู่ เขาก็รู้ว่าตัวเองไม่มีทางหลบเลี่ยงอันตรายทุกอย่างในดินแดนที่สาบสูญได้

ก่อนหน้านี้ระหว่างทาง เขาแวะค้นจุดเสบียงระดับ 1 แห่งหนึ่ง

ที่นั่นพบกระบี่หักเล่มหนึ่งซึ่งแทบไม่มีค่าพอให้ซ่อม ตอนนี้พอดีเอามาใช้ขุดดินได้ ไม่ต้องเสียแรงขุดด้วยมือเปล่า

เขาค่อย ๆ ขุดดินออกมาทีละกำ ไม่นานหีบไม้ก็ถูกขุดขึ้นมาจนหมด

มู่หนานวางมันไว้ข้าง ๆ

หีบไม่หนักมาก ขนาดพอ ๆ กับกระเป๋าเดินทาง 24 นิ้ว แต่ด้านนอกใส่กุญแจไว้ ตัวกุญแจขึ้นสนิมเขรอะ

ปัง!

มู่หนานใช้วิธีงัดกุญแจแบบคนยุคใหม่อย่างไม่ลังเล

เขายิงนัดเดียวก็ทำลายกุญแจ ก่อนจะถีบหีบให้คว่ำลง

ระหว่างนั้น ปืนไฟปราบสิ่งชั่วร้ายที่พร้อมยิงเล็งไปยังหีบ นิ้วชี้วางอยู่บนไกปืน หากมีอะไรผิดปกติเพียงนิดเดียว เขาก็พร้อมลั่นไกทันที

โชคดีที่ในหีบไม่มีอันตรายซ่อนอยู่ มีเพียงก้อนหินขนาดเท่าไข่ไก่หลายก้อนกลิ้งออกมา

พวกมันดูคล้ายอัญมณีโมราแดงที่สลักลวดลายสีทองแปลกตาไว้ มีกลิ่นอายร้อนผ่าวแผ่ออกมาเลือนราง แค่มองก็รู้ว่าไม่ธรรมดา

【ศิลาตะวันรุ่ง】

【ข้อมูลพื้นฐาน: คุณภาพระดับ 2 เล่าลือกันว่าเป็นสมบัติพิเศษที่ก่อกำเนิดขึ้นในโลกเหนือธรรมชาติหลังดวงตะวันยามรุ่งอรุณร่วงหล่น

เมื่อเปิดใช้งาน จะเปล่งแสงต่อเนื่องเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ช่วยขับไล่สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายที่มีพลังอ่อนแอกว่ามาก (ต่ำกว่าระดับ 2)】

หนึ่ง...สอง...สาม...สี่...ห้า!

โชคดีไม่เบา!

เจอทีเดียวตั้งห้าก้อน!

มู่หนานโยนศิลาตะวันรุ่งระดับ 2 ทั้งห้าก้อนเข้าไปในกระเป๋ามิติ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

มีของแบบนี้แล้ว อีกหลายคืนต่อจากนี้คงหลับสบายได้บ้าง

【เรดาร์ค้นหาสมบัติรีเฟรชอัตโนมัติ สแกนพื้นที่โดยรอบรัศมี 500 เมตรเสร็จสิ้น พบจุดทรัพยากรระดับ 1 จำนวน 7 แห่ง จุดทรัพยากรระดับ 2 จำนวน 3 แห่ง จุดทรัพยากรระดับ 3 จำนวน 1 แห่ง และสิ่งมีชีวิตชั่วร้าย 199 ตัว】

มะ...เมื่อกี้ว่าเท่าไรนะ?

พอเห็นจำนวนสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายในบริเวณใกล้เคียง มู่หนานก็ถึงกับตะลึง

อะไรกันเนี่ย พวกมันนัดกันมาจัดปาร์ตี้สยิวหรือไง?

มู่หนานไม่คิดมากอีก เปิดใช้งานไข่มุกพรางกาย แล้วมุ่งหน้าไปยังจุดทรัพยากรระดับ 3 ตามลูกศรชี้นำ

ระหว่างทาง เขาเจอต้นไม้เก่ายักษ์ที่ล้มอยู่พอดี และมันเป็นจุดทรัพยากรระดับ 1 แห่งหนึ่ง

หลังจากค้นหาอยู่พักใหญ่ มู่หนานก็พบเห็ดจำนวนมากบนลำต้นผุพังของมัน

บนเห็ดมีหยดน้ำเกาะอยู่เล็กน้อย แต่ละดอกใหญ่ประมาณครึ่งฝ่ามือ

ทั้งตัวดำสนิทแต่เป็นเงา ด้านหลังมีขนสีม่วงน้ำตาล ดูคล้ายเห็ดหูหนูบนดาวสีคราม ไม่น่าจะมีพิษ

【เห็ดหูหนูกลายพันธุ์】

【ข้อมูลพื้นฐาน: คุณภาพระดับ 1 กินได้ ยังคงสัมผัสของเห็ดหูหนูไว้ แต่เพิ่มรสชาติพิเศษขึ้นมาอีกเล็กน้อย หากกินเป็นประจำจะช่วยให้ผิวพรรณงดงาม】

ช่วยให้ผิวพรรณงดงามงั้นเหรอ?

มู่หนานตาเป็นประกายทันที มือไม้ไม่หยุด เก็บเห็ดอย่างบ้าคลั่ง

ในวันสิ้นโลก ไม่มีใครรังเกียจที่มีอาหารอยู่ข้างกายมากเกินไปหรอก

ช่วงนี้เขาเอาแต่กินข้าวต้มจนปากแทบจืดชืดไปหมดแล้ว

มื้อกลางวันได้กินเนื้อกระต่ายย่างไปมื้อหนึ่ง พอช่วยกู้ลิ้นที่ใกล้จะพังได้บ้าง

คืนนี้ถ้าได้ผัดเห็ดหูหนูมากินเพิ่มอีกสักจาน คงเป็นมื้อที่ทั้งมีเนื้อและผักพอดีไม่ใช่หรือไง?

ไม่นาน เห็ดหูหนูกลายพันธุ์บนไม้ผุก็ถูกมู่หนานเก็บจนหมด

มีจำนวนมากมายจนกองเป็นเนินเล็ก ๆ ข้างเท้าเขา

มู่หนานสะบัดมือ เห็ดหูหนูกลายพันธุ์ทั้งหมดก็ถูกเก็บเข้าไปในกระเป๋ามิติซึ่งมีพื้นที่เพียง 10 ลูกบาศก์เมตร

เขาอ้อมต้นไม้เก่าที่ล้มอยู่ แล้วมุ่งหน้าต่อไปยังจุดทรัพยากรระดับ 3

“หึ่ง ๆ ๆ—”

นี่มัน...เสียงปีกสั่นอย่างรวดเร็วหรือ?

หลังเดินต่อไปราวร้อยเมตร มู่หนานก็ได้ยินเสียงประหลาดดังขึ้น

เขาตามเสียงไปจนพบรังผึ้งขนาดใหญ่ใต้โพรงต้นไม้

รอบ ๆ มีแมลงประหลาดขนาดเท่าฝ่ามือหลายสิบตัวบินไปมา

พวกมันแน่นขนัด มีจำนวนมากจนเห็นแล้วชวนให้หนังศีรษะชาวาบ

【ผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้าย】

【ข้อมูลพื้นฐาน: แต่ละตัวมีพลังอ่อนแอ ยังไม่ถึงระดับ 1 เหล็กในที่หางมีพิษต่อระบบประสาท

หากถูกต่อยจะเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหว ก่อนจะค่อย ๆ กลายเป็นแอ่งน้ำสีดำ ทรมานไม่ต่างจากถูกฟันเป็นพันแผล

คนทั่วไปถูกต่อย 5 ครั้งก็ถึงตาย เว้นแต่จะกินสมุนไพรวิญญาณหรือยาถอนพิษได้ทันท่วงที ไม่เช่นนั้นจะตายอย่างไร้ซาก ไม่แนะนำให้กิน】

สีหน้ามู่หนานเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ที่แท้สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายกว่าร้อยตัวที่ตรวจพบก่อนหน้านี้ก็คือฝูงผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายกลุ่มเล็ก ๆ นี่เอง

นอกจากนี้ เขายังสังเกตเห็นผึ้งตัวหนึ่งในฝูงที่มีขนาดใหญ่กว่าผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายตัวอื่นอย่างเห็นได้ชัด

【นางพญาผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้าย】

【ข้อมูลพื้นฐาน: สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายระดับ 1 ราชันสูงสุดของฝูง

หากรับรู้ถึงอันตรายถึงชีวิต มันจะสั่งให้ผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายใต้บังคับบัญชาโจมตีศัตรูแบบพลีชีพ】

ทั้งเหล็กในมีพิษ ทั้งรุมโจมตี ดูเหมือนระดับอันตรายจะพุ่งถึงขีดสุดแล้ว...

มู่หนานเริ่มคิดอยากถอยขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ทว่าเมื่อดูข้อมูลทรัพยากรโดยละเอียดของจุดระดับ 3 แห่งนั้น ดวงตาเขาก็แทบถลนออกมา

【น้ำผึ้งหมักสูตรพิเศษจากผึ้งหางชา】

【ข้อมูลพื้นฐาน: คุณภาพระดับ 2 หวานจัดและมีกลิ่นหอมของดอกไม้

กิน 10 กรัมแล้ว ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น 2 แต้ม พลังจิตเพิ่มขึ้น 2 แต้ม

มีสรรพคุณช่วยบำรุงสมรรถภาพทางเพศในระดับหนึ่ง ใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับอาหารพิเศษได้】

แค่ก ๆ เรื่องช่วยบำรุงสมรรถภาพทางเพศอะไรนั่นไม่สำคัญสักหน่อย ที่สำคัญคือกินแล้วร่างกายแข็งแกร่งขึ้น 2 แต้ม แถมพลังจิตก็เพิ่มอีก 2 แต้ม

นี่เป็นการเพิ่มพลังให้ตัวเองไม่น้อยเลย ถ้ามีโอกาสก็ห้ามพลาดเด็ดขาด!

มู่หนานเหลือบมองกระสุนที่ยังเหลืออยู่ในปืนไฟปราบสิ่งชั่วร้าย

ตอนนี้เขามีกระสุนอยู่ 380 นัด ดูท่าจะลองเสี่ยงสักครั้งก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ปัง ๆ ๆ—

เมื่อย่องเข้าไปใกล้รังผึ้งในระยะ 10 เมตร มู่หนานก็ลั่นไกอย่างไม่ลังเล

ปืนไฟปราบสิ่งชั่วร้ายพ่นเปลวไฟออกมาอย่างบ้าคลั่ง

กระสุนแต่ละนัดที่หอบเปลวไฟสีน้ำเงินเข้มปราบสิ่งชั่วร้ายพุ่งออกไป ราวกับเคียวแห่งยมทูตที่เก็บเกี่ยวชีวิต

ด้วยอานุภาพการยิงอันรุนแรง รังผึ้งถูกยิงจนกลายเป็น...รังผึ้ง

เพียงชั่วครู่ ผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายหลายสิบตัวก็ถูกยิงตายคาที่

ลำตัวพวกมันถูกยิงระเบิดไปครึ่งหนึ่ง ร่วงลงพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง กระตุกอยู่สองครั้งก่อนแน่นิ่งไป

【คุณสังหารผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้าย 1 ตัว แต้มปรารถนา +10】

【คุณสังหารผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้าย 1 ตัว แต้มปรารถนา +10】

【คุณสังหารนางพญาผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้าย 1 ตัว แต้มปรารถนา +80】

หืม? นางพญาผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้าย?

เหมือนเขาจะเผลอฆ่าตัวที่ไม่ธรรมดาเข้าให้แล้ว?

มู่หนานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

เขายังคงยิงต่อ แต่ยิงหมดหนึ่งชุดก็ย้ายตำแหน่งทีหนึ่ง เข้าใจแก่นของสงครามกองโจรเป็นอย่างดี

ฝูงผึ้งที่ถูกโจมตีก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว พวกมันรวมตัวกันเป็น “หมอกดำ” แล้วกรูกันไปโจมตีบริเวณที่มีเสียงดัง

แต่ไม่นานพวกมันก็เริ่มงุนงง

ศัตรูอยู่ไหน? หาไม่เจอเลย!

ด้วยความช่วยเหลือของไข่มุกพรางกาย มู่หนานจึงล่อพวกมันเล่นราวกับจูงหมาเดินเล่น เดี๋ยวบินไปทางนี้ เดี๋ยวก็ย้ายไปทางโน้น

【หาศัตรูไม่พบ ฝูงผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายเริ่มร้อนใจ แต้มปรารถนา +600】

【ฝูงผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายเพิ่งรู้ตัวว่านางพญาถูกฆ่า จึงคลุ้มคลั่งกันทั้งฝูง ร้อนใจหนักกว่าเดิม แต้มปรารถนา +999】

ภาพชวนตะลึงนี้ทำให้มู่หนานอ้าปากค้าง เขาได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าอะไรคือ “คนมากย่อมมีกำลังมาก”

แม้ผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายแต่ละตัวจะให้แต้มปรารถนาไม่มาก แต่พอรวมกันกว่าร้อยตัวก็กลายเป็นรายได้ก้อนโต

ตอนนี้ฝูงผึ้งที่หาเป้าหมายไม่พบมานานเริ่มกระจายตัว เตรียมโจมตีสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ผ่านเข้าใกล้รังแบบไม่เลือกหน้า

มู่หนานฉวยโอกาสนี้ย่องเข้าไปใกล้รังผึ้ง

เขายิงผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายที่ยังเฝ้าอยู่ในรังจนตายเกลี้ยง

เขาบังเอิญเก็บแก่นผลึกที่หล่นออกมาจากร่างของนางพญาผึ้งหางชาไซส์ยักษ์พิษร้ายได้หนึ่งก้อน

เขาไม่กล้าชักช้า รีบหยิบกระบี่หักออกมาหั่นรวงผึ้งเป็นแผ่น ๆ แล้วเก็บใส่กระเป๋ามิติ

ระหว่างนั้นมู่หนานยังลองชิมไปนิดหนึ่งด้วย

น้ำผึ้งนี้หวานยิ่งกว่าน้ำตาลอ้อย แถมยังมีกลิ่นหอมสดชื่นที่คล้ายดอกโซโฟรา

อร่อยก็อร่อยอยู่หรอก แต่กินมากไปก็เลี่ยน

......

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป