คำพูดเพิ่งจบลง
ไม่ต้องพูดถึงลุงสามกับภรรยาเลย
คนในห้องพักฟื้นเจ็ดแปดคนต่างก็ตาค้าง!
ยุคนี้แค่โควตาพนักงานประจำสักตำแหน่งก็ต้องแย่งกันจนหัวแทบแตก!
แต่หนุ่มคนนี้กลับใช้เวลาแค่ไม่กี่วันอย่างสบาย ๆ ก็หาโควตางานมาได้สองตำแหน่ง แถมยังมีตำแหน่งลูกจ้างชั่วคราวอีกหนึ่งตำแหน่ง?
นี่มันคนเก่งชัด ๆ!
“สหายครับ ขอคุยกับคุณเรื่องหนึ่งได้ไหม?”
ในห้องพักฟื้น
สามีของหญิงคลอดบุตรคนหนึ่งถูมือ เดินเข้ามาหาเขา
“ว่ามาสิ”
“สหายครับ ผมมีน้องสาวที่เพิ่งบรรลุนิติภาวะ...”
“เดี๋ยวก่อน ๆ! สหายครับ ตอนนี้ผมยังไม่ได้คิดจะแต่งงานนะ!”
อีกฝ่ายเพิ่งพูดได้แค่ประโยคต้น ๆ เถี่ยจู้ก็รีบขัดขึ้นมา
“ฮ่า ๆ ๆ สหาย คุณเข้าใจผิดแล้ว!” อีกฝ่ายรีบโบกมือ
“ผมไม่ได้พูดเรื่องนั้น ผมแค่อยากถามว่าคุณพอจะแบ่งโควตางานให้ผมสักตำแหน่งได้ไหม?”
“น้องสาวผมเพิ่งบรรลุนิติภาวะ ถ้าไม่มีงานทำก็ต้องลงไปทำงานที่ชนบท ช่วงนี้พ่อแม่ผมวิ่งเต้นหางานให้เธอจนขาแทบหัก กลุ้มจนผมหงอกไปครึ่งหัวแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววเลย!”
อีกฝ่ายพูดด้วยสีหน้าทุกข์ระทม แววตาเต็มไปด้วยความกังวล
“ถ้าอย่างนั้นก็ยิ่งไม่ได้ใหญ่”
เถี่ยจู้ปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด
คิดจะมาเล็งโควตาของเขางั้นหรือ?
ไม่มีทาง!
“อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธสิ ปกติซื้อโควตางานกันก็ประมาณหนึ่งพันสองร้อยหยวน บ้านผมให้คุณสองพันหยวน คุณว่าไง?”
“ให้ห้าพันหยวนก็ไม่ได้ โควตานี้ผมไม่ขายแน่นอน”
เถี่ยจู้โบกมือ สีหน้าเด็ดขาดมาก
ถึงสองพันหยวนจะไม่ใช่เงินน้อย ๆ แถมเกือบจะเท่ากับลานสี่แห่งเล็กของเขาแล้วก็ตาม