“จะเร่งบ้าอะไร!”
เฉาหมาจื่อใจคอไม่ดีอยู่แล้ว พอถูกเร่งแบบนี้ มือก็สั่นระริก
กระสุนที่เพิ่งใส่เข้าไปหล่นแปะลงพื้นทันที
เถี่ยจู้มองสภาพทุลักทุเลของสองพี่น้องแล้วแทบหลุดหัวเราะ ไอ้พวกนี้ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ!
มีความกล้าแค่นี้ยังกล้ามายิงหมูป่าอีกเหรอ?
นี่มันไม่ต่างจากจุดตะเกียงในส้วม หาเรื่องตายหรือไง?
เฉาหมาจื่อล้วงกระสุนห้านัดออกจากกระเป๋า ด้วยความลนลานทำหล่นไปสามนัด กว่าจะวุ่นวายใส่กระสุนเสร็จก็ผ่านไปสองสามนาที
ต้นไม้ที่สองพี่น้องปีนอยู่ห่างกันไม่ถึงเจ็ดเมตร
ถ้าฝีมือยิงของเฉาหมาจื่อแม่นพอ เล็งหัวหมูป่า แล้วยิงสองนัดล้มหมูป่าตัวใหญ่สักตัวก็ไม่ใช่เรื่องยาก
ปัง ปัง!
เสียงปืนสองนัดดังขึ้น!
มือเฉาหมาจื่อสั่นหนักเกินไป
ระยะใกล้ขนาดนี้ กระสุนกลับยิงไปโดนหลังหมูป่าทั้งหมด
แม้กระสุนจะฝังเข้าไปในเนื้อหนัง แต่ไม่ได้ถูกจุดสำคัญ กลับยิ่งกระตุ้นความโกรธของหมูป่า
หมูป่าตัวใหญ่ที่ถูกยิงส่งเสียงฮึดฮัดสองครั้ง ก่อนจะเลิกสนใจต้นไม้ที่เฉาหวายจุ้ยอยู่ แล้วพาหมูป่าอีกสองตัวไปพุ่งชนต้นไม้ของเฉาหมาจื่อ
ต้นไม้ของเฉาหมาจื่อถึงจะใหญ่กว่าของเฉาหวายจุ้ยนิดหน่อย แต่ก็ทนได้ไม่นานเหมือนกัน
เดิมทีก็มือสั่นจนใส่กระสุนช้าอยู่แล้ว ตอนนี้ต้นไม้ยังถูกหมูป่าชนจนโยกไปมา ยิ่งใส่กระสุนติด ๆ ขัด ๆ กว่าจะจัดการเสร็จก็ผ่านไปนาน
เฉาหวายจุ้ยเห็นหมูป่าข้างใต้ตั้งหน้าตั้งตาพุ่งชนต้นไม้ของพี่ชาย ถึงค่อยโล่งใจขึ้นมา