เถี่ยจู้พยายามข่มความตื่นเต้นในใจเอาไว้
สังเกตดูอย่างละเอียดอยู่ครู่หนึ่ง เขาถึงค่อยโล่งอก
หลังจับได้สองตัวอย่างง่ายดาย บินหลงตัวอื่น ๆ ในพุ่มไม้ก็ไม่ได้แตกตื่นบินหนีไป!
มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะใช้ไฟฉายส่องกวาดอีกครั้ง แล้วจับได้อีกสองตัว
เขาจับไปทีละสองตัวอย่างไม่รีบร้อน พอนับดูเป็นครั้งสุดท้ายก็ต้องร้องว่า โอ้โห ได้ตั้งสิบสี่ตัว!
สองตัวสุดท้ายเขาไม่ได้ฆ่า แต่เก็บไว้เป็น ๆ ตั้งใจจะใช้ถุงป่านหอบกลับไป
บินหลงที่ยังมีชีวิตสองตัวนี้ เถี่ยจู้เตรียมไว้ให้โรงงานใช้ต้อนรับพวกผู้ใหญ่
ของป่าชั้นดีขนาดนี้ ถ้าเอาไปให้ผู้จัดการหวัง ไม่แน่อาจแลกตั๋วสินค้าหายากมาได้บ้าง!
ส่วนบินหลงที่ตายแล้ว เขาเก็บเข้าเนื้อที่ในแหวนพลังวิเศษจนหมด
กลับถึงบ้านจะตุ๋นสองตัวให้คนในครอบครัวบำรุงร่างกายก่อน ที่เหลือก็เอาไว้รับรองแขกหรือไม่ก็เก็บไว้เป็นของฝาก
“คราวนี้ได้นอนหลับสบายเสียที”
ถึงเมื่อครู่จะนอนอยู่ในถ้ำตั้งสองชั่วโมง แต่ก็หลับไม่ลง ทว่าตอนนี้ไม่ต้องกังวลแล้ว
อารมณ์ดีขนาดนี้ ยังจะกลัวนอนไม่หลับอีกหรือ?
ทั้งคืนเขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงหมาป่าหอน
ปูถุงป่านใบใหญ่ไว้บนพื้น ห่มผ้าหนาไว้บนตัว ถึงจะอยู่กลางเขาตอนดึกก็ยังไม่รู้สึกหนาว
คืนนั้นเถี่ยจู้นอนหลับสบายพอสมควร
ถึงจะหลับสนิท แต่ราวตีห้าเขาก็ตื่นแล้ว
ทางกลับไกล แถมยังไม่มีถนนเป็นเรื่องเป็นราว เดิน ๆ หยุด ๆ ก็ต้องใช้เวลาถึงสามชั่วโมง
หกโมงเช้า ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง เถี่ยจู้ก็รีบเก็บข้าวของแล้วมุ่งหน้ากลับ
ตั้งแต่เกิดใหม่กลับมา ดวงเขาก็ดีมาตลอด ระหว่างทางกลับยังเจอไก่ป่าอีกสี่ตัว