เคลรีบเดินมาถึงหน้าห้องนอนของไวส์เคานต์ซิลเวอร์สไปค์ เวลานี้ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง ตามปกติแล้ว บิดาของเขาคงยังไม่ตื่นในยามนี้
แต่เขาตื่นเต้นจนแทบอดใจไม่ไหว ต่อให้ต้องรบกวนเวลาพักผ่อนของผู้ใหญ่ เขาก็ไม่มีแก่ใจจะใส่ใจเรื่องนั้นแล้ว
สาวใช้ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูชื่อซีหยาเห็นเขากำลังจะเคาะ จึงรีบเข้ามาห้ามปราม
“คุณชายใหญ่ ท่านไวส์เคานต์กับนายหญิงยังไม่ตื่นเลยเจ้าค่ะ...”
เคลกลับโบกมือ แล้วเคาะประตูทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร้อนรนที่ปิดไม่มิด
ครู่ต่อมา เสียงอ่อนโยนแต่เจือความง่วงงุนของนายหญิงไวส์เคานต์ก็ดังมาจากด้านใน
“ซีหยา ไม่ใช่ว่าวันนี้บอกให้พวกเราได้พักผ่อนนานขึ้นหรือ?”
ซีหยาหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ รีบคุกเข่าลงกับพื้น
“นายหญิง บ่าว...บ่าวไม่ได้...”
“ท่านแม่ ผมเอง เคลครับ”
เคลรีบเอ่ยขัดคำแก้ตัวของสาวใช้
“ผมมีเรื่องสำคัญอย่างยิ่งต้องรายงานท่านพ่อ เกี่ยวพันกับความปลอดภัยของเขตปกครอง จะชักช้าแม้แต่นาทีเดียวไม่ได้ครับ”
ภายในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงหนักแน่นของไวส์เคานต์ซิลเวอร์สไปค์จะดังขึ้น ดูเหมือนเขาจะตื่นเต็มตาแล้ว
“พ่อรู้แล้ว เคล ไปรอที่ห้องหนังสือก่อน เดี๋ยวพ่อจะตามไป”
“ครับ ท่านพ่อ”
เคลรับคำ ในที่สุดก็โล่งอก ก่อนหมุนตัวมุ่งหน้าไปยังห้องหนังสือ
ซีหยาที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้นมองตามแผ่นหลังของเขา แล้วถอนหายใจยาว หน้าผากมีเหงื่อเย็นผุดพราย
โชคดีที่คุณชายใหญ่รีบอธิบาย ไม่อย่างนั้นตำแหน่งสาวใช้ของนางคงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว
เคลเร่งฝีเท้าตลอดทาง ความตื่นเต้นในใจไม่ได้ลดน้อยลงแม้แต่นิด
เขาราวกับมองเห็นแล้วว่า เมื่อความสามารถของมาร์ตินปรากฏชัด เขตซิลเวอร์สไปค์จะรุ่งเรืองอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เหล่าผู้แข็งแกร่งตกอับซึ่งครั้งหนึ่งถูกมองว่าเป็น “คนไร้ค่า” จะกลับมาเปล่งประกายอีกครั้งภายใต้การช่วยเหลือของน้องชาย และกลายเป็นกำลังสำคัญในการพิทักษ์เขตปกครอง