เจียงอวี้อารมณ์ดีอย่างยิ่ง แววตาแลความเบิกบานยากจะเก็บงำไว้มิด
ซูเฉินใกล้จะออกเดินทางแล้ว เขากลับประหม่าขึ้นทุกที เกรงว่าตนจะทำเรื่องราวพังพินาศ เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ออกไปค้าขายด้วยตัวเอง!
เมื่อคืนนี้ เขานำเรื่องนี้ไปแจ้งอาจารย์ อาจารย์เอ่ยชมว่าตระกูลของพวกเขาได้น้องสาวที่ดีมา ผู้จะช่วยให้พี่ชายเหล่านี้เติบใหญ่
อาจารย์ยังว่า การที่เขาต้องออกไปฝึกฝนฝีมือนั้นนับว่าถูกต้องแล้ว นิสัยของเขาออกไปทางเงียบขรึม ผู้ใดปราถนาจะประสบความสำเร็จ เมื่อออกไปข้างนอกจำต้องรู้จักคบค้าสมาคม ไม่สำแดงความหวาดหวั่นพรั่นพรึง ย่อมเป็นที่ต้องตาผู้อื่นกว่า ทั้งนี้ การเจรจาพาทีจึงเป็นด่านสำคัญที่ต้องฝ่าฟัน
ซูอวินและซูอี้สองพี่น้องกลับสงบเยือกเย็นยิ่ง ซูอวินยังแลดูกระตือรือร้น
ซูหว่านจัดเตรียมกระติกน้ำให้ทั้งสองฝ่าย สำหรับดื่มระหว่างทาง นางเห็นว่าพี่สามกำลังตึงเครียด จึงเข้าไปปลอบโยน
"พี่สาม ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถิด จะได้กำไรหรือไม่ก็ตามที เพียงท่านก้าวออกมาได้ขั้นนี้ก็นับว่าดีมากแล้ว"
ความประหม่าของผู้ที่กลัวการเข้าสังคมนางเข้าใจดี
ซูเฉินเห็นนางมาปลอบใจ ใจก็คลายความกังวลลงหลายส่วน
เขาคอยปลอบประโลมตนเองในใจว่าหากมีผู้ใดมาถามก็กล่าวตามปกติก็พอ ไม่จำเป็นต้องตะโกนเรียกลูกค้าเสมอไป
หลังทานอาหารเช้าเสร็จ ทุกคนก็แยกย้ายกันออกเดินทาง พี่ชายทั้งสามออกเดินทางล่วงหน้าแล้ว พวกเขาต้องรีบเดินทาง จึงไม่อาจรั้งรอ