ซูหว่านใช้ความรู้และวิธีการที่เรียนรู้มาจากสำนัก มาประดิษฐ์เครื่องกลั่นแบบง่ายด้วยตนเอง สกัดน้ำดอกท้อบริสุทธิ์ได้สองขวด กลิ่นหอมกรุ่นตลบอบอวล
สบู่ทั้งหมดมีสี่ร้อยก้อน นางเรียกเจียงเซิงและคู่ครองมาช่วยห่อ รวมถึงครอบครัวอา พวกเขาเรียนรู้ได้รวดเร็วนัก ห่อสบู่ได้เรียบกริบยิ่ง
ซูหว่านคิดจะไปสั่งทำตราประทับพิเศษไว้สำหรับประทับลงบนกระดาษไขที่ห่อแล้ว เป็นเครื่องหมายประจำตัว
ทว่านางไม่รู้ว่าควรใช้ลวดลายใดจึงจะงดงาม จึงใคร่ขอให้พี่ห้าช่วยออกแบบให้
นางอธิบายความต้องการให้ซูอี้ฟังอย่างง่าย ซูอี้ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วนำพู่กันและกระดาษมาวาดลงในทันที
ซูหว่านกล่าวว่า ตราประทับจะทำเป็นทรงกลม ลวดลายต้องสง่างามและเปี่ยมรสนิยม สมควรมีเอกลักษณ์ ให้คนเห็นเพียงครั้งเดียวก็จดจำได้
หนึ่งชั่วยามให้หลัง ซูอี้วาดลวดลายออกแบบไว้หลายแบบส่งให้ซูหว่าน เมื่อซูหว่านดูแล้วรู้สึกว่าล้วนล้ำเลิศ
พี่ห้าออกแบบโดยใช้ดอกไม้เป็นหลัก แต่ละลายมีดอกไม้แตกต่างกัน ซูหว่านยากจะเลือกยิ่งนัก
"พี่ห้า เจ้าเลือกเถิด สำหรับข้าแล้ว แต่ละลายล้วนงดงาม ข้าเลือกไม่ถูกจริง ๆ "
ซูหว่านลำบากใจอย่างยิ่ง เพราะนางรู้สึกจริง ๆ ว่าทุกแบบงดงามหาใดเปรียบ
"ไม่ต้องเลือกดอก ในความเห็นของข้า สู่สั่งทำตราประทับทุกแบบมาจะดีกว่า ข้าวาดทั้งดอกชบาเฮฮวง ดอกท้อ ซื่อเม่ย และกุหลาบเลื้อยกับกุหลาบป่า ข้าคิดว่าในแปลงดอกไม้ของเจ้าปลูกดอกไม้จำพวกนี้เป็นหลัก ต่อไปเมื่อทำสบู่แล้วใช้ตราประทับลายที่ตรงกันประทับลงไป ยังสะดวกในการแยกแยะ ให้ผู้มาซื้อสบู่ใช้ลวดลายเลือกกลิ่นหอมที่ตนโปรดปรานได้