ซื้อไก่ไปห้าสิบสี่อีแปะ กินขนมเส้นไปยี่สิบเอ็ดอีแปะ นั่งเกวียนเทียมวัวหกอีแปะ ซื้อขนมทอดสิบหกอีแปะ รวมเก้าสิบเจ็ดอีแปะ ยังเหลือเงินอีกหนึ่งตำลึงกับสามเฉียน
ทั้งสามนั่งเกวียนเทียมวัว วันนี้ยังไม่ถึงเวลาออกเกวียน ตาเฒ่าหงก็ลากแค่พวกเขาสามคน แล้วกลับหมู่บ้านก่อนเลย
พวกเจ้าลูกไก่ในเข่งส่งเสียงจิ๊บ ๆ ไม่หยุด ขนปุกปุยน่ารักน่าเอ็นดู
ตาเฒ่าหงได้ยินเสียงลูกไก่ร้อง ถามด้วยความสงสัยว่า
“พวกเจ้าซื้อเจ้าลูกไก่มารึ”
“อื้ม ซื้อมาสี่ตัว สองตัวผู้สองตัวเมี้ยเจ้าค่ะ!” ซูหว่านตอบทันควัน
“เลี้ยงไก่ดีนะ รอถึงวันตรุษก็ได้กินเนื้อแล้ว เลี้ยงไปครึ่งปีก็ไข่แล้ว พวกเราเป็นชาวนา ก็เฝ้าแต่ว่าในบ้านเก็บเกี่ยวได้มากมาย ปศุสัตว์ในเรือนไม่มีโรคไม่มีภัย ขอเพียงไม่เจอปีทุพภิกขภัย ชีวิตก็อยู่สบายแล้ว!”
ตาเฒ่าผู้นี้ยามปกติออกจะเคร่งขรึม ทว่าซูหว่านพวกนางนั่งเกวียนของเขาบ่อย ๆ ตระกูลซูของพวกนางยังออกซิ่วไฉเป็นพี่ชายใหญ่อีกคน คราใดเขาเห็นพี่น้องหกคนของตระกูลซูก็ล้วนมีใบหน้าเอ็นดู ทั้งยังสนทนาปราศรัยกับพวกเขาได้สองสามประโยค
ที่เขาพูดก็ถูกต้อง ราษฎรก็เฝ้าแต่อยู่ดีมีสุขบ้าง ขอแค่ไม่มีโรคไม่มีภัยก็ดีแล้ว
เกวียนโคลงเคลงกลับถึงหมู่บ้าน วันนี้พวกพี่ชายล้วนว่างงาน ข้าวเปลือกนั้นจะกะเทาะเปลือกหมดทีเดียวไม่ได้ มิเช่นนั้นข้าวสารจะค้างอยู่ในยุ้งฉางนานเข้าก็มีหนอน พวกแกลบเปลือกข้าวนั้นเดิมไม่รู้จะเอาไปใช้ทำสิ่งใด ซูหว่านก็ซื้อไก่กลับมาหลายตัว ใช้เลี้ยงไก่ได้เหมาะเจาะ ดีนัก!
น้ำมันหอมหมื่นลี้ที่นางแช่ไว้เริ่มมีกลิ่นหอมแล้ว คราวที่แล้วเก็บกลับมาคราวละมาก ๆ แบ่งส่วนหนึ่งออกมาทำเป็นน้ำมันสวีทอัลมอนด์ผสมสบู่น้ำนมแพะ ส่วนหนึ่งทำเป็นสบู่กลิ่นดอกไม้ หากยังสามารถไปหาดอกไม้ชนิดอื่น ๆ กลับมาได้อีกก็จะวิเศษ ใช้วิธีกลั่นเพื่อสกัดหัวน้ำหอมดอกไม้