ตลาดนัดจบลงแล้ว เมื่อเห็นว่าเวลายังเช้าอยู่ ซูหว่านก็รีบรุดไปร้านหนังสือ หมายจะหาซื้อตำราเกี่ยวกับการป้องกันอุทกภัยและบรรเทาภัยแล้งมาสักสองสามเล่ม
นางตั้งใจจะนำหนังสือเหล่านี้ไปให้ท่านพี่ใหญ่ ให้เขาได้ศึกษาอย่างละเอียด อย่างน้อยก็จะได้มีความรู้ติดตัวไว้บ้าง
ทว่าตำราประเภทนี้มีอยู่น้อยยิ่งนัก ซูหว่านเกือบจะค้นทั่วทั้งร้านหนังสือแล้ว ก็ยังยากจะพบแม้สักเล่มที่เกี่ยวข้องกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ
หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่า การป้องกันอุทกภัยนั้น ตลอดกาลก่อนนี้ก็ไร้ผู้บุกเบิก ทั้งภายหน้าก็มิอาจมีผู้ใดแก้ไขได้ถึงต้นตอ
แต่ตามความรู้ที่ซูหว่านร่ำเรียนมาในยุคหลัง นางก็พอเข้าใจอยู่บ้างไม่น้อย
เมื่อเดินทั่วร้านจนสิ้นหวัง ซูหว่านจึงจำต้องซื้อของกินเล็กน้อยตามมีตามเกิดแล้วไปหาพี่ใหญ่
ซูอวิ๋นและซูเฉินเพียงแต่นึกว่านางมาเดินร้านหนังสือเพื่อซื้อหนังสือให้ท่านพี่ใหญ่ เพียงแต่หาเล่มที่ต้องการไม่พบเท่านั้น
หลังจากนั้น ซูหว่านก็ซื้อไก่ย่างครึ่งตัว ผลไม้แห้งอีกเล็กน้อย แล้วยังหยิบซาฉีหม่ามาสองห่อ จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังสำนักศึกษาจ้งอวิ๋น
เมื่อมิอาจนำหนังสือไปให้เขาอ่านได้ ก็ทำได้เพียงโยงหัวข้อสนทนาให้มุ่งไปทางนี้
มาถึงสำนักศึกษาจ้งอวิ๋น นางยังคงเข้าไปเพียงลำพัง ให้พี่ชายทั้งสองรออยู่ด้านนอก
ครานี้นางมาได้จังหวะที่ซูจิ่งมิได้มีเรียนพอดี นางคอยเขาอยู่ในศาลาเยี่ยมเยียน ซูจิ่งแทบจะทันทีที่ได้ยินว่าซูหว่านมาหา ก็รีบรุดมาในบัดดล
"หว่านหว่าน ไฉนเจ้าจึงมาเยือน?"
เห็นน้องสาวมาเยี่ยม ในใจของซูจิ่งก็ยินดียิ่งนัก ตลอดหลายปีที่เขาอยู่ในสำนักนี้ แทบไม่มีผู้ใดในครอบครัวมาเยี่ยมเยียนเขาเลย