ซูหว่านรู้สึกว่าสวัสดิการนี้ไม่เลว มีความเป็นธรรมต่อผู้คนอยู่ไม่น้อย นางจึงพยักหน้าตอบตกลง
นางจะครุ่นคิดหานามอันงดงามสง่าออกมา ที่เรียกว่าจวนซูนั้น ช่างสามัญเกินไปนัก
นางต้องการความโดดเด่นไม่เหมือนใคร
เมื่อกลับถึงโรงเตี๊ยม ซูหว่านรู้สึกว่าตนเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ปวดเมื่อยไปทั่วร่างยิ่งนัก
จึงให้เสี่ยวเอ้อไปต้มน้ำร้อนมาเต็มถังให้นางอาบ พอแช่ตัวในถังน้ำพลางรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมา
ในหัวนางยังคงคิดเรื่องต่าง ๆ วางแผนอนาคตไปด้วย
โดยเฉพาะเรื่องโรงงาน ต้องเลือกสถานที่กว้างขวางสักหน่อย ระยะแรกอาจใช้วิธีเช่าก่อน หากภายหลังพบที่ที่ดีกว่า ก็ยังมีทางถอยให้เปลี่ยนใจได้
ไม่รู้ว่าเมื่อกลับไปแล้ว ท่านพ่อท่านแม่จะยินยอมมาที่เซียงโจวหรือไม่ ที่นาก็เพิ่งหว่านเมล็ดไปหยก ๆ
อีกทั้งแปลงดอกไม้สามหมู่ของซูหว่าน กับแปลงผักอีกกว่าหนึ่งหมู่ นางตั้งใจจะปลูกดอกไม้ทั้งหมด ส่วนเจียงเซิงและภรรยา นางจะจ้างพวกเขาดูแลแปลงดอกไม้ต่อไป
ทว่าแปลงดอกไม้นี้ หากนำมาป้อนการค้าของนาง ย่อมไม่เพียงพอ แต่ใช้เลี้ยงผึ้งได้ ไม่นับว่าสูญเปล่า เมื่อถึงเวลาจะให้เจียงเซิงและภรรยาช่วยดูแลทั้งหมด
เรื่องการเลี้ยงผึ้ง นางเคยอ่านตำรามากมายในโลกปัจจุบัน ดูภาพเคลื่อนไหวมาบ้าง แต่ไม่เคยลงมือทำเอง
รอให้นางจัดการเรื่องตั้งถิ่นฐานที่เซียงโจวเสร็จ ค่อย ๆ คิดเรื่องนี้ทีหลัง
ในเมื่อให้ความหวังเจียงเซิงและภรรยาไว้แล้ว จู่ ๆ จะไปปฏิเสธ ไม่เท่ากับสาดน้ำเย็นใส่หรือ?