ชายสี่คนที่เหลือพากันคุกเข่าลงกับพื้นเป็นแถว ดวงตาฉายแววตื่นเต้นจับจ้องซูหว่าน
สำหรับพวกเขาแล้ว ต่อให้ซูหว่านเอ่ยวาจาแล้วไม่กระทำตาม อย่างน้อยพวกเขาก็ยังมีความหวัง
ทว่า ซูหว่านหาได้หลอกลวงพวกเขาไม่ นั่นหมายความว่าความพยายามทั้งหมดต่อจากนี้จะได้รับผลตอบแทน
เจ้าของร้านกล่าวว่า ภายในสามปี หากพวกเขาทำงานดี จะมอบสัญญาขายตนให้
เดือนละสองตำลึงเงิน หากประหยัดใช้จ่าย สามปีก็เก็บได้หลายสิบตำลึง
พวกเขายังหนุ่มสาว ค่อยเป็นค่อยไป เพียงติดตามคุณหนูใหญ่ทำดีก็พอ
“พวกเรายอมพลีกายถวายชีวิตใต้หล้า ตราบสิ้นชีพหาได้ทรยศ!” ห้าคนประสานเสียงพร้อมกัน แทบไม่ผิดเพี้ยน
น้ำเสียงหนักแน่นดังก้อง เปี่ยมด้วยจิตใจฮึกเหิม เมื่อกล่าวจบก็โขกศีรษะให้ซูหว่านสามครั้ง
“ได้ ข้ามีวาจาของพวกเจ้าเพียงนี้ก็พอ ลุกขึ้นเถิด หมางจ้ง เจ้ามานี่!”
หลังจากพวกเขาลุกขึ้น ซูหว่านเรียกหมางจ้งให้เข้ามาใกล้
นางหยิบเศษเงินห้าตำลึงยื่นให้
“นี่เป็นค่าใช้จ่ายประจำเดือนนี้ ข้าวสารแป้งน้ำมันมีพร้อมอยู่แล้ว พวกเจ้าอยากกินกับข้าวอะไรก็ไปหาซื้อที่ตลาดเอง อย่าใช้จ่ายฟุ่มเฟือย นับแต่นี้ไปเจ้าจะเป็นผู้ดูแลค่าใช้จ่าย จงวางแผนให้ดีว่าเงินนี้ควรใช้เช่นไร”
หมางจ้งนับว่ามีประสบการณ์มากที่สุดในห้าคน นางเคยติดตามแม่ครัวในจวนผู้มีฐานะไปจัดซื้อของ ซูหว่านจึงให้ดูแลค่าใช้จ่าย
“เจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่ บ่าวทราบแล้ว!”
หมางจ้งรับเงินสองมือ นางรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าตนได้รับมอบหมายงานสำคัญ ความรู้สึกเช่นนี้ช่างดีนัก รู้สึกภาคภูมิใจยิ่ง