ยามนี้ในเซียงโจว มีผู้ใดไม่รู้จักสบู่น้ำนมแพะของห้องหยกงามบ้าง?
ก่อนหน้านี้ ห้องหยกงามไร้ชื่อเสียงแพร่หลาย ทั้งไม่มีแม้แต่หน้าร้านค้า แต่ในตลาดใหญ่เซียงโจวแห่งนี้ เพียงเวลาสองเดือนก็โด่งดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว พวกสำนักนายหน้าก็พลอยตามกระแส ในบ้านล้วนต้องมีสบู่น้ำนมแพะติดไว้
โรงงานคือที่ซูหว่านเช่าจากพวกเขา ค้าขายสิ่งใด ก็ต้องจดทะเบียนบันทึกไว้
ดังนั้น พวกเขาจึงล้วนรู้ว่า ซูหว่านคือนายหญิงแห่งห้องหยกงาม ในภายภาคหน้าอาจติดอันดับมหาเศรษฐีของเซียงโจว ย่อมต้องประจบประแจงเอาใจเป็นธรรมดา
ซูหว่านก่อนจะไปซู่โจวและเหยี่ยนโจว ยังต้องช่วยอาให้หาคู่ครองแก่พี่สาวของตน
นางไปขอให้ซูอี้วาดภาพงามของหยางชิงชิงไว้ภาพหนึ่งก่อน จากนั้นจึงหาแม่สื่อชื่อดังที่สุดในเมืองเซียงโจว ขอให้นางคัดเลือกบุตรหลานวัยหนุ่มที่เข้าเกณฑ์ตามที่อากับหยางชิงชิงต้องการ
ตระกูลหยางมีตระกูลซูผู้ทะยานขึ้นมาใหม่เป็นที่พึ่ง ย่อมไม่ต้องกังวลว่าจะหาครอบครัวดี ๆ ไม่ได้
ในเวลาเดียวกัน ซูหว่านก็ใคร่สร้างสัมพันธ์กับแวดวงสังคมชั้นสูงของเซียงโจวด้วย
บรรดาตระกูลขุนนางต่างมีแวดวงของตน แม้จะดูถูกพ่อค้า แต่เพราะผลประโยชน์ที่พัวพัน พวกเขาก็ย่อมคบหาผู้คนในโลกการค้าเพื่อแสวงกำไร
ส่วนพวกพ่อค้าเหล่านี้ ก็ย่อมประจบประแจงเหล่าตระกูลใหญ่ขุนนาง หาพวกเขาเป็นที่พึ่งพิง
ตระกูลขุนนางผู้ทรงเกียรติที่เด่นดังในเซียงโจวมีสองตระกูล บรรพบุรุษล้วนเคยมีแม่ทัพนามกระเดื่อง หรือไม่ก็ขุนนางใหญ่ที่ได้รับเครื่องเซ่นในศาลบรรพกษัตริย์ แต่ภายหลังวงศ์ตระกูลค่อย ๆ จางหายจากราชสำนัก จึงกระจายตัวอยู่ตามเมืองต่าง ๆ