จัดการเรื่องสลักตราเสร็จ ซูเฉินก็ติดตามซูหว่านวิ่งทั่วอำเภอ สอบถามชาวเมืองหลายต่อหลายคน กระทั่งยังไปถามตามร้านค้าหลายร้านเรื่องน้ำมันสวีทอัลมอนด์
สุดท้ายก็ได้ความว่า นอกเมืองไปทางตะวันตกห้าสิบลี้ มีตระกูลหนึ่งแซ่เฮ่อ ณ ที่นั้นมีเรือนสวนและโรงงานแห่งใหญ่ ไฉนเพราะปลูกสวนแอปริคอตเต็มภูเขาหลายลูก ดังนั้นธุรกิจหลักของตระกูลคือทำแอปริคอตอบแห้ง กับน้ำมันสวีทอัลมอนด์ อาศัยสิ่งนี้สร้างฐานะร่ำรวย
ทุกปีเมื่อผลแอปริคอตสุกงอม ผลนำมาทำเป็นแอปริคอตอบแห้ง จำหน่ายไปยังร้านขายผลไม้แห้งทั่วทิศ แอปริคอตอบแห้งถือเป็นของโปรดของเหล่าหญิงมีครรภ์ ผู้ใดชื่นชอบรสเปรี้ยวหวาน ยามปกติก็นิยมซื้อมารับประทาน
ส่วนเมล็ดข้างในนั้น สามารถนำมาทำน้ำมันสวีทอัลมอนด์ อีกทั้งยังคั่วแล้วทำเป็นเมล็ดแอปริคอตอบแห้งทานเล่น หอมกว่าเมล็ดแตงโมและถั่วลิสงเสียอีก
น้ำมันสวีทอัลมอนด์ไม่ใช่ธุรกิจหลักของตระกูลเฮ่อ เพราะน้ำมันสวีทอัลมอนด์ขายไม่ใคร่ดีนักในท้องตลาด ทั้งยุคสมัยนี้ยังไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าหากทาลงบนผิวหนังมีสรรพคุณบำรุงความงาม ฉะนั้นมูลค่าของมันจึงยังไม่ถูกค้นพบอย่างเต็มที่
เรือนใหญ่ของตระกูลเฮ่อตั้งอยู่ ณ อำเภอชิงหย่วนที่อยู่ติดกัน หากซูหว่านจะไปสั่งซื้อน้ำมันสวีทอัลมอนด์ระยะยาว ก็สามารถไปหาเจ้าหน้าที่ดูแลโดยตรงที่เรือนสวนได้
ยามปกติ น้ำมันสวีทอัลมอนด์ที่เก็บสะสมจากเมล็ดแอปริคอตหลายลูกเขาย่อมผลิตได้ปีละหลายหมื่นชั่ง
เมล็ดแอปริคอตเมื่อผ่านกรรมวิธีพิเศษแล้ว สามารถเก็บรักษาได้เนิ่นนาน
ด้วยเหตุนี้ ซูหว่านจำต้องเดินทางไปยังเรือนสวนของตระกูลเฮ่อด้วยตนเอง เพื่อพบปะหารือกับเจ้าหน้าที่ดูแล
ทว่าวันนี้มืดค่ำเสียแล้ว ซูหว่านจึงทำได้เพียงกลับเรือนไปพร้อมพี่สามก่อน ค่อยหาเวลาไปเรือนสวนตระกูลเฮ่ออีกครั้ง