ยามว่าง เจียงอวี้ชอบนั่งดื่มชาใต้ต้นชบาเฮฮวง ให้อาหารปลา ไปที่นั่นก็จะพบเขาได้เสมอ
คนในตระกูลซูตอนกลางวันอยู่ในโรงงานทำสบู่น้ำนมแพะ มีเพียงยามเย็นเท่านั้นจึงจะกลับมา
เดือนที่แล้ว กำไรสุทธิของสบู่น้ำนมแพะทำได้ถึงสามพันห้าร้อยกว่าตำลึงแล้ว
ส่วนเดือนนี้ ความต้องการทั่วเมืองเซียงโจวเพิ่มขึ้นเท่าตัว คาดว่าเดือนนี้กำไรสุทธิจะเพิ่มขึ้นเท่าตัวจากเดิม
สบู่น้ำนมแพะขายดีขนาดนี้ ซูหว่านคาดไม่ถึง ที่บ้านเซี่ยเหนียงจื่อ เดือนนี้ส่งสบู่ไปหลายพันก้อนแล้ว
ส่วนเมืองอื่น ๆ ความต้องการก็สูงถึงเดือนละพันกว่าก้อน
ด้วยเหตุนี้ มือของซูหว่านจึงมีเงินนับหมื่นตำลึงแล้ว นางจึงคิดจะเปิดร้านครีมหยกงาม
ในตอนนั้น จะดูร้านของห้องหยกงามไปพร้อมกันด้วย
ชื่อก็นึกไว้แล้ว เรียกว่าห้องบิงจี ส่วนครีมหยกงามจะเปลี่ยนชื่อเป็นครีมบำรุงผิวหยกงามน้ำแข็ง
พอซูหว่านมาถึง หน่วยคุ้มกันลับสองนายกำลังรายงานอะไรบางอย่างกับเจียงอวี้พอดี นางจึงรออยู่ตรงนั้นสักพัก รอจนพวกเขาพูดจบแล้ว จึงเดินเข้าไป
หน่วยคุ้มกันลับสองนายคำนับอย่างนอบน้อม:
"คุณหนูหก"
ซูหว่านพยักหน้าตอบรับอย่างสุภาพ ถือว่าเป็นการทักทาย
นางนั่งลงตรงข้ามเจียงอวี้ เห็นเขายิ้มอยู่ก็ไม่เข้าใจว่ามีอะไรน่าขำ
"น่าขำนักหรือ?"
เจียงอวี้เลิกคิ้ว รอยยิ้มยิ่งสดใส: