ในเมื่อรับปากกับหว่านหว่านไว้แล้ว หากผิดคำพูด ภาพลักษณ์พี่ใหญ่ในใจนางจะไม่เสื่อมถอยหรอกหรือ
ทุ่มเทอ่านตำรามาหลายปี สิ่งที่ควรเรียนรู้ก็เรียนรู้จนหมดแล้ว คร่ำเคร่งท่องจำไปก็ไร้ประโยชน์ การเรียนรู้เพื่อนำไปใช้จึงเป็นหนทางที่ถูกต้อง
สำหรับนโยบายที่แข็งทื่อตายตัวในสำนักศึกษา ซูจิ่งรู้สึกจนใจยิ่ง ปรารถนาจะรวมญาติ แต่ก็ขัดคำอาจารย์มิได้
ขณะกำลังหัวเสียจนหาทางออกไม่เจอ ซูเฉินก็มาถึง บอกว่าคนในครอบครัวไม่สบาย ให้เขากลับไปเยี่ยม
ใช้ข้ออ้างนี้ ไม่มีทางไม่ปล่อยตัวแล้วกระมัง!
ทว่าซูจิ่งกลับเชื่อว่าเป็นบิดามารดาไม่สบายจริง ๆ จึงรีบเก็บข้าวของแล้วกลับพร้อมซูเฉิน ซูมู่เองก็อยู่ด้วย หิ้วห่อเสื้อผ้ารออยู่หน้าประตูสำนักศึกษา นุ่งเสื้อใหม่ที่ซูหว่านทำให้ อบอุ่นสบายอย่างยิ่ง วันนี้ซูเฉินก็แวะเรียกให้กลับด้วยกันระหว่างทาง
ซูจิ่งออกจากสำนักศึกษาแล้วจึงรู้ว่าเป็นเพียงวาทศิลป์เท่านั้น ซูหว่านคาดเดาว่าเขาคงหาข้ออ้างไม่ได้จึงให้ซูเฉินกล่าวเช่นนั้น
วันนี้เป็นวันที่ยี่สิบแปด ที่บ้านเริ่มทำซาฉีหม่าเพื่อไปขายที่จวนเจ้าเมืองแล้ว เร่งทำให้เสร็จภายในคืนเดียว พรุ่งนี้เช้าครอบครัวจะไปจวนเจ้าเมืองแต่เช้า
เจียงอวี้จัดรถม้าไว้เรียบร้อยแล้ว เพียงรอพี่ใหญ่กลับมาก็ออกเดินทางได้
รู้ว่าเป็นการตื่นตูม ซูจิ่งจึงค่อยถอนหายใจโล่งอก เก็บรวบรวมเสื้อผ้าและตำราของตนไว้จนหมด หลังวันตรุษก็ไม่มีแผนจะกลับไปเรียนต่อที่สำนักศึกษา