บทที่ 2 การจำลองครั้งแรกของตั๋งโต๊ะ
“ข้ามิใช่เทพเซียน ข้าเป็นเพียงระบบจำลองสถานการณ์ สามารถจำลองอนาคตให้เจ้าบ้านได้
เจ้าบ้านเรียกข้าว่าระบบก็พอ
ไม่จำต้องเอ่ยปากเรียกข้า เพียงใช้จิตสื่อ ก็สนทนากันได้”
เสียงของระบบดังขึ้นในห้วงความคิดของตั๋งโต๊ะอีกครั้ง
แต่ถึงระบบจะอธิบายแล้ว ตั๋งโต๊ะก็ยังไม่เข้าใจนักว่าระบบนี้คืออะไรกันแน่
ทว่าเรื่องความสามารถของระบบ เขาก็พอรู้คร่าว ๆ แล้ว
“นี่มัน......ฮ่า ๆ ๆ สวรรค์ช่วยข้า สวรรค์ช่วยข้าแล้ว!!!”
“เทพเซียนนั่น... ระบบ ข้าจะเห็นอนาคตได้อย่างไร?”
ได้ฟังวาจาของระบบ ตั๋งโต๊ะอดกลั้นหัวเราะร่วนไว้ไม่อยู่ จากนั้นจึงถามระบบอย่างระมัดระวัง
“เจ้าบ้านสามารถใช้ระบบนี้ จำลองอนาคตได้
การจำลองจะแจ้งเหตุการณ์ในอนาคตแก่เจ้าบ้านด้วยตัวอักษร
ณ จุดสำคัญบางจุด เจ้าบ้านสามารถเลือกได้
ทุกวัน เจ้าบ้านจะได้รับโอกาสจำลองหนึ่งครั้ง
การจำลองต้องใช้ค่าชื่อเสียง
ค่าชื่อเสียงหนึ่งหน่วย จำลองอนาคตได้หนึ่งวัน
เจ้าบ้านสามารถทุ่มค่าชื่อเสียงเพื่อจำลองล่วงหน้า
เมื่อค่าชื่อเสียงที่ทุ่มไปใช้หมด การจำลองจะหยุดอัตโนมัติ ไม่สามารถเพิ่มค่าชื่อเสียงทีหลังได้
แต่หากตัวละครในการจำลองตายระหว่างทาง ค่าชื่อเสียงส่วนที่เหลือจะไม่คืน
นั่นคือ หากเจ้าบ้านทุ่มค่าชื่อเสียง 100 หน่วย ก็จะจำลองได้ 100 วัน หากตัวละครในจำลองตายในวันที่สิบ ก็จะหักค่าชื่อเสียง 100 หน่วยเช่นกัน
หรือจะเลือกใช้ต่อเนื่องก็ได้ หมายความว่าเมื่อเริ่มจำลอง ค่าชื่อเสียงจะถูกใช้ไปเรื่อย ๆ
ก่อนค่าชื่อเสียงหมด ไม่สามารถหยุดได้
เมื่อตัวละครในจำลองตาย การจำลองจะสิ้นสุด ค่าชื่อเสียงคิดตามจำนวนที่ใช้จริง
ค่าชื่อเสียงหาได้จากการขยายอำนาจ รวบรวมจิตใจราษฎร และอื่น ๆ
หมายเหตุ: การยึดครองเมืองครั้งแรกจะให้ค่าชื่อเสียงจำนวนมาก
นอกจากนี้ ขุนนางและแม่ทัพระดับชื่อดังใต้บังคับของเจ้าบ้าน แต่ละวันก็มอบค่าชื่อเสียงให้เจ้าบ้านได้ตามสมควร
หมายเหตุ: เมื่อเจ้าบ้านดึงขุนนางและแม่ทัพชื่อดังมาใต้บังคับ ครั้งแรกจะได้รับค่าชื่อเสียงจำนวนมาก และมีโอกาสได้รับพรสวรรค์
หมายเหตุ: ต้องให้ขุนนางและแม่ทัพชื่อดังยอมรับเจ้าบ้านในระดับหนึ่ง จึงจะได้รับค่าชื่อเสียง
หมายเหตุ: ผู้มีความรู้ความสามารถแบ่งเป็นห้าระดับ ได้แก่ ไร้เทียมทาน, ยอดเยี่ยม, ระดับหนึ่ง, ระดับสอง, ระดับสาม
ผู้มีความรู้ความสามารถที่เจ้าบ้านมีอยู่ในขณะนี้:
ระดับหนึ่ง: ลิยู, ฮัวหยง (แต่ละคนให้ 5 หน่วยต่อวัน)
ระดับสอง: ลิฉุย, กัวซื่อ, เตียเจ, ฝานโฉว, ลิซก (แต่ละคนให้ 1 หน่วยต่อวัน)
ระดับสาม: งิวพก, เฮาเต๋ง, ลิหมง, อองฮวง, ตังอวด และอื่น ๆ 45 คน (แต่ละคนให้ค่าชื่อเสียง 1 หน่วยต่อเดือน คิดรวมวันสุดท้ายของเดือน)
เขตอิทธิพล: ทั่วแคว้นเลียงจิ๋ว ตั้งแต่ด่านตงกวนไปถึงเขตเตียงอัน (ปัจจุบันให้ค่าชื่อเสียงวันละ 50 หน่วย ขึ้นอยู่กับจิตใจราษฎร)
ขณะนี้เจ้าบ้านมีจำนวนครั้งจำลอง: 1
ขณะนี้เจ้าบ้านมีค่าชื่อเสียงเริ่มต้น: 1000
รายได้ค่าชื่อเสียงต่อวันขณะนี้: 65 หน่วย
หลังจำลองสิ้นสุด เจ้าบ้านจะเลือกได้หนึ่งอย่างจากตัวเลือก: ความทรงจำละเอียด, พละกำลัง, ทรัพย์สิน”
ระบบแนะนำความสามารถของตนให้ตั๋งโต๊ะอย่างรวดเร็ว
“เช่นนั้น... ขอทุ่มค่าชื่อเสียงสัก 300 หน่วย ข้าจะดูสักปีว่าอนาคตเป็นเช่นไร”
ฟังคำอธิบายของระบบจบ ตั๋งโต๊ะเข้าใจความสามารถของระบบถ่องแท้แล้ว จึงเอ่ยกับระบบทันที
【ทุ่มค่าชื่อเสียงสำเร็จ เหลือค่าชื่อเสียง 700 หน่วย
ติ๊ง เริ่มการจำลองธรรมดา】
【วันที่ยี่สิบสาม เดือนแปด: วันแรก ท่านนำกองทัพใหญ่เผชิญหน้ากับกองทัพของเต๊งหงวนนอกเมือง】
【“ตั๋งโต๊ะไอ้ชั่วช้า เอ็งไร้ผลงานแม้แต่น้อย ยังกล้าบังอาจพูดถึงการถอดตั้งโอรสสวรรค์ หวังทำราชสำนักปั่นป่วน?”
หน้ากองทัพทั้งสองฝ่าย เต๊งหงวนด่าทอท่านอย่างเกรี้ยวกราด】
【เมื่อได้ยินคำของเต๊งหงวน ท่านเตรียมจะด่าตอบสักยก
แต่คาดไม่ถึงว่าฝั่งเต๊งหงวนไม่พูดถึงยุทธ์เลย
ยังไม่ทันที่ท่านจะเอ่ยปาก ลิโป้ข้างกายเขาก็คว้าง้าวฟางเทียนออกวิ่งเข้าหาท่านแล้ว】
【“ใต้เท้าหนีเร็ว”
โชคดีที่ข้างกายท่านมีรองแม่ทัพผู้ภักดีอยู่ไม่กี่นาย พอเห็นลิโป้บุกมา ก็รีบเข้าขัดขวาง】
【ผลคือเพียงชั่วอึดใจ ลิโป้ก็สังหารรองแม่ทัพของท่านไปสามนายกลางสนามรบ
เมื่อเห็นเช่นนั้น ท่านไม่ลังเลเลย
ปากก็ด่าเต๊งหงวนว่าเจ้าเล่ห์ มือก็พาทหารองครักษ์หนีอย่างรวดเร็ว เพราะท่านหลบหนี ขวัญกำลังใจในทัพจึงแตกกระเจิง
ลิโป้นำกองทัพใหญ่ของเต๊งหงวนไล่สังหารท่าน จนถอยหนีไปกว่า 30 ลี้ ท่านจึงรวบรวมกำลังที่แตกพ่ายได้】
【“ไอ้โง่ พวกขี้แพ้ คนตั้งมากมายสู้ลิโป้คนเดียวไม่ได้หรือ? ข้าเลี้ยงพวกเอ็งไว้ทำไม?”
ตกค่ำ ท่านเกรี้ยวกราดใส่ลูกน้อง
“เฮ้อ หากข้าได้แม่ทัพเก่งกาจอย่างลิโป้ เหตุใดต้องกังวลว่าแผ่นดินจะไม่สงบ?”
หลังจากด่านายทหารไปยกใหญ่ ท่านก็อดถอนใจไม่ได้】
【“ใต้เท้าอย่าได้กังวล ข้ากับลิโป้เป็นชาวบ้านเดียวกัน ลิโป้คนนี้มีแต่พละกำลังไร้ปัญญา เห็นแก่ผลประโยชน์ลืมคุณธรรม
ข้าขอใช้ลิ้นสามนิ้วของข้า เกลี้ยกล่อมให้เขายอมสวามิภักดิ์ เพียงแต่...”
ในเวลานั้น ลิซกผู้เป็นจงหลางเจียงใต้บังคับของได้ท่านเอ่ยขึ้น】
【“เพียงแต่...อะไร?”
ได้ยินคำของลิซก ท่านดีใจใหญ่ รีบถาม】
【“ใต้เท้า ของรักของแม่ทัพ หนึ่งคืออาวุธ สองคือม้า สามคือเกราะ
ตอนนี้ข้ามองว่าอาวุธและเครื่องสวมใส่ของลิโป้ล้วนเป็นของชั้นยอด เว้นแต่พาหนะที่ยังไม่น่าพอใจ
ได้ยินว่าใต้เท้ามีม้าชื่อดังตัวหนึ่ง ชื่อเซ็กเธาว์ วิ่งได้วันละพันลี้
หากใช้ม้านี้เป็นของกำนัล แล้วมอบทองเงินเพิ่ม ข้าต้องเกลี้ยกล่อมเขามาได้แน่”
ลิซกบอกข้อเรียกร้องของตนแก่ท่าน】
..........
“ติ๊ง เชิญเลือก
ตัวเลือกที่หนึ่ง: มอบม้าเซ็กเธาว์และทองเงินให้ลิซก
ตัวเลือกที่สอง: เสียดายม้าเซ็กเธาว์ ปฏิเสธข้อเรียกร้องของลิซก
โปรดเลือกภายในหนึ่งนาที มิฉะนั้นระบบจะสุ่มเลือกให้”
ในตอนนั้น ภาพจำลองหยุดลง ตัวเลือกผุดขึ้นตรงหน้าตั๋งโต๊ะ
“เลือกหนึ่ง”
เห็นตัวเลือกนี้ ตั๋งโต๊ะไม่ลังเลเลย
แค่จำลอง ไม่ใช่เรื่องจริง
ยิ่งไปกว่านั้น ถึงเป็นเรื่องจริง ม้าแค่ตัวเดียวแลกกับแม่ทัพอย่างลิโป้ มันคุ้มค่ายิ่งนัก
..........
【เลือกแล้ว จำลองต่อไป:】
【“หากได้ลิโป้มาช่วย ม้าเซ็กเธาว์จะนับประสาอะไร? เอาไปเถิด”
ฟังคำลิซกจบ ท่านก็ยกม้าเซ็กเธาว์พร้อมทองคำพันตำลึงกับไข่มุกอีกหลายสิบเม็ดให้ลิซกทันที
ลิซกนำของกำนัลไปยังค่ายของลิโป้】
【วันที่สอง
“ใต้เท้า เรื่องใหญ่ เรื่องใหญ่”
ยามเช้า ลิซกรีบรุดมารายงานข่าวดีแต่เช้าตรู่
“หรือว่าลิโป้ตอบตกลงสวามิภักดิ์ข้าแล้ว?”
เมื่อพบลิซก ท่านรีบถาม
“ไม่ใช่แค่นั้น ยิ่งกว่านั้นอีกมาก
เฟิ่งเซียนสังหารเต๊งหงวนแล้ว บัดนี้กำลังนำศีรษะของเต๊งหงวนมายังกองทัพ”
ลิซกอธิบาย
“อะไรนะ? ง่ายดายถึงเพียงนี้!”
ท่านได้ยินคำของลิซกแล้ว อดรู้สึกไม่น่าเชื่อไม่ได้】
【ครู่ต่อมา
ลิโป้นำศีรษะของเต๊งหงวนมาให้ท่านจริง ๆ】