[ติ๊ง ตรวจพบความชอบของผู้ถูกพิชิตอู๋จิ้ว เพิ่มขึ้นสองจุด ตอนนี้ความชอบอยู่ที่ 3%]
เสิ่นเหมย ยิ้มตาหยี ความสุขที่มีอยู่แล้วเพิ่มขึ้นอีกนิด
แต่พอเจอ หนิงเสวี่ย กับ หลินหลวน ที่กำลังทะเลาะกัน อารมณ์ดีๆ ก็ร่วงลงเหวทันที เธอแอบบ่นในใจ คงเป็นเพราะออกจากบ้านไม่ดูปูม้า
เธอไม่แม้แต่จะมองทั้งสองคน ตั้งใจจะเดินเลี่ยงไป
จู่ๆ หลินหลวน สายตาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ร้องเรียกเสียงดัง: "เสิ่นเหมย!"
เสิ่นเหมย ทำเป็นไม่ได้ยิน ซ้ำยังเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
หลินหลวน หรี่ตาครึ่งหนึ่ง กระทืบเท้า พื้นดินก็สั่นสะเทือนเป็นระลอกเหมือนเปลือกโลกแตก เสิ่นเหมย เซทันที วินาทีถัดมาก็ถูก หลินหลวน โอบเอวไว้ เขาใช้แขนข้างหนึ่งโอบเอวเธอ อีกข้างลูบไปที่ใบหน้าเธอ ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูอ่อนโยนกว่าผู้หญิงเต็มไปด้วยความอ่อนโยน: "อาเหมย ไปไหนมา?"
เสิ่นเหมย มุมปากกระตุก ขนลุกไปทั้งตัว
เธอลุกขึ้นพรวด เหยียบเท้า หลินหลวน อย่างแรง แล้วตวาดเสียงเขียว: "ทำไม! อยากไปหน่วยงานไต่สวนอีกแล้วหรือไง? ถ้าฉันจำไม่ผิด นายยังไม่ได้ขอโทษฉันต่อหน้าทุกคนเลยนะ?"
หลินหลวน แววตาแวบหนึ่งของความมืดมน แต่สีหน้ากลับนิ่งเฉย พูดเสียงนุ่ม: "อาเหมย ที่นี่ไม่มีคนอื่น เราคุยกันตรงๆ ดีไหม? ฉันบอกเลิกกับ หนิงเสวี่ย แล้ว"
ได้ยินดังนั้น เสิ่นเหมย ในแววตาเกิดความระแวง เลิกกัน? สามีมนุษย์สัตว์ของ หนิงเสวี่ย รักเธอแทบตาย ในเนื้อเรื่องก็ไม่มีการพูดถึงการเลิกกัน หลินหลวน คนนี้หัวโดนลากระแทกหรือเปล่า? อยู่ดีๆ จะถอนตัวจากตำแหน่งพระรองสำคัญทำไม?