กลับมาถึงห้อง เสิ่นเหมยก็รีบล็อกประตูทันที ถึงจะรู้ว่าประตูบานนี้สำหรับพวกผู้ชายที่มีพลังพิเศษแล้วแทบจะเหมือนไม่มีก็เถอะ แต่หูเหยี่ยนคงไม่บ้าเท่าไหร่ถึงขนาดแง้มประตูตอนดึกๆ ดอกมั้ง?
"ระบบ! ระบบ!"
เสิ่นเหมยกรี๊ดจนตัวสั่นเหมือนบ่าง
เธอไม่ใช่คนโง่ แล้วหูเหยี่ยนก็ไม่ใช่ด้วย! อย่าไปดูถูกท่าทางขี้เกียจปากยานของเขาเลย แต่จำไว้ให้ดี เขาเป็นจิ้งจอกนะ! มีเล่ห์เหลี่ยมและเจ้าเล่ห์อยู่ในสายเลือด ไม่ใช่คนง่ายๆ ที่จะหลอกได้!
เขาต้องสงสัยเธอแน่ๆ! แย่แล้วๆ ด้วยนิสัยขี้ระแวงของหูเหยี่ยน เขาจะต้องหาโอกาสมาจ้องเธอแน่!
ถ้าถูกเปิดเผยว่ามาจากต่างโลก ถึงจะแก้ปัญหาเรื่องที่ว่าเธอไม่ใช่เจ้าของร่างเดิมและไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกับพวกเขาได้ แต่ผลกระทบต่อเนื่องคืออะไรล่ะ? เขาจะเอาไปรายงานเทพเจ้าแห่งสัตว์ แล้วจัดการเธอทิ้งเลยรึเปล่า?
ที่นี่ไม่ใช่โลกธรรมดาๆ! ที่นี่มีศรัทธา มีพลังวิเศษ
ที่สำคัญกว่านั้นคือ มีเทพเจ้าที่มีอยู่จริง
เทพเจ้าแห่งสัตว์ไม่ใช่แค่รูปปั้นตั้งโชว์ ดูจาก "ข้อจำกัดการเลิกกัน" ก็รู้ได้ พลังของเทพเจ้าแห่งสัตว์ที่หลอมรวมกับสมองกลกลางยังน่ากลัวขนาดนี้ แล้วตัวเทพเจ้าแห่งสัตว์จริงๆ จะน่ากลัวสักแค่ไหน? ถึงจะไม่มีใครเคยเห็นตัวจริงก็ตาม
"คนนอกเผ่า จิตใจย่อมแตกต่าง" เธอเข้าใจหลักการนี้ดีเกินไป
เธอเป็นมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์สัตว์ และไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่า "ผู้หญิง"
ถึงเจ้าของร่างเดิมจะแย่แค่ไหน ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่เทพเจ้าแห่งสัตว์สร้างขึ้นด้วยมือของตัวเอง