เมืองเล็ก ๆ ใกล้กับนิกายจื่อเซียวราวกับถนนสายอาหาร เจียงถังตกหลุมรักเกี๊ยวหมูสดของร้านหนึ่งในเมืองนี้ทันที
แป้งลื่นลิ้น ไส้หมูแน่นและฉ่ำน้ำ น้ำซุปรสกลมกล่อมไม่เลี่ยน อมคำเดียวก็สัมผัสได้ถึงความเค็มกลมกล่อมและความสดชื่นที่ระเบิดบนปลายลิ้น
เจียงถังแสดงสีหน้าพึงพอใจ มีเพียงความรักและอาหารเท่านั้นที่ไม่อาจทำให้ผิดหวัง
ลู่-ยวี่หนิงหลังจากฝึกฌานแล้วไม่ได้ทานอาหารอีกเลย เห็นเจียงถังกินได้อร่อยขนาดนั้น นางเลยสั่งมาชามหนึ่งด้วย
ท่าทางการกินเกี๊ยวของศิษย์น้องเล็กช่างทำให้คนอยากกินตามไปด้วยจริง ๆ
นาน ๆ ลงมาครั้งหนึ่ง แถมยังมีลู่-ยวี่หนิงเป็นคนจ่ายเงิน เจียงถังจึงซื้อขนมติดไม้ติดมือกลับไปอีกหลายอย่าง
ขนมดอกบัวกรอบมีรูปร่างงดงามราวกับดอกบัวกำลังแย้มกลีบ ขนมแป้งเผือกกับน้ำตาลดอกออสมันทัสเนื้อนุ่มดุจหยก ประดับด้วยดอกเกาลัดทอง ละเอียดอ่อนและประณีต
มีอาหารอร่อยเป็นเครื่องปลอบใจ ทำให้เจียงถังลดความขุ่นเคืองใจต่อคาบเรียนยามบ่ายลงไปได้มาก
ระหว่างที่ทั้งสองกินอิ่มแล้วเตรียมตัวกลับไปเรียนนั้น
เสียงอันอ่อนแรงลอยมาจากไม่ไกลนัก
"พี่สาวลงมาจากเขาวันนี้ เหตุใดไม่บอกอวี๋เอ๋อร์เล่า หรือจะรังเกียจอวี๋เอ๋อร์แล้ว"
เจียงถังหันไปมอง เห็นใบหน้างดงามอ่อนโยน ชุดขาวเรียบง่ายขับให้ผิวที่ขาวกระจ่างอยู่แล้วดูเกือบโปร่งใส คิ้วบางแฝงความเศร้า ริมฝีปากไร้สีเลือดเล็กน้อย ดูซีดเซียวราวหยก
มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนป่วยอ่อนแอ แต่แววตากลับสดใสเป็นพิเศษ จ้องเขม็งไปที่ลู่-ยวี่หนิง
เจียงถังเข้าใจทันที ลู่-จือ-อวี๋ ผู้ที่เป็นต้นเหตุทำให้ลู่-ยวี่หนิงต้องตาย
ดูภายนอกอ่อนแออ้อนแอ้น แต่ความคิดช่างโหดร้ายปานนี้
กล้าทำร้ายอาจารย์พี่หญิงผู้ใจดีของนาง ผู้เป็น "คนดีเพียงหนึ่งเดียวในยุทธภพเซียน" ถึงเพียงนี้!
เจียงถังก้าวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว เพื่อบังลู่-ยวี่หนิงเอาไว้
ลู่-ยวี่หนิงหัวเราะเบา ๆ "ศิษย์น้องเล็กไม่ต้องตื่นเต้นไป นี่คือน้องสาวของข้า ลู่-จือ-อวี๋"