“คุณฉิน ฉันแค่คิดว่าถ้าปล่อยให้เขาดื่มต่อไปคงเป็นอันตราย ไม่ได้ตั้งใจจะสั่งสอนคุณนะครับ”
เฉินหยวนรีบปล่อยมือจากฉินหนิงซวง แล้วอธิบายเสียงเบา
ฉินหนิงซวงเบิกตากลมโตขึ้นเล็กน้อย “ยังจะบอกว่าไม่ได้สั่งสอนอีกเหรอ? วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี จะให้เขาดื่มเพิ่มอีกสองแก้วแล้วมันยังไง? งานของเขาก็มีไว้ทำให้ลูกค้ามีความสุขไม่ใช่หรือไง?”
เฉินหยวนมีสีหน้าลำบากใจ เขาเหลือบมองชายหนุ่มที่ฟุบอยู่บนโซฟา ก่อนหันกลับมาอธิบายอย่างอดทน
“แต่เขาดื่มต่อไม่ได้จริง ๆ ตอนนี้ต้องทำให้อาเจียนออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นอาจถึงชีวิตได้!”
“คิดจะขู่ใครกัน!”
ฉินหนิงซวงหยิบขวดเหล้าขึ้นมาอีกครั้ง แล้วผสมเหล้าสามชนิดเข้าด้วยกันหนึ่งแก้ว
“นายบอกเองไม่ใช่เหรอว่าถ้าเขาดื่มต่อจะตาย? งั้นฉันก็อยากเห็นเหมือนกันว่าเขาจะตายจริงไหม”
พูดจบ เธอก็ถือแก้วเหล้าเดินเข้าไปหาชายหนุ่ม
เฉินหยวนเห็นดังนั้นก็รีบก้าวไปขวางไว้ตรงกลาง “คุณฉิน เขาดื่มต่อไม่ได้จริง ๆ ครับ”
“หลีกไป ไม่อย่างนั้นฉันจะทำให้นายเดือดร้อนจนอยู่ไม่เป็นสุข!”
ทั้งสองฝ่ายไม่มีใครยอมถอย
ประตูห้องส่วนตัวถูกผลักเปิดออกกะทันหัน
ซุนอวี่โหรววิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “เฉินหยวน นายทำอะไรน่ะ? ยังไม่หลบอีก!”
“หัวหน้าซุน...”
“หุบปาก!”
เฉินหยวนยังไม่ทันได้อธิบาย ซุนอวี่โหรวก็ลากเขาออกไปพร้อมพูดว่า “เราทำงานบริการ ลูกค้ามีความสุขก็สำคัญที่สุด รีบขอโทษคุณฉินเดี๋ยวนี้”
เธอกดศีรษะเฉินหยวน บังคับให้เขาก้มขอโทษคุณฉินตามเธอ
“คุณฉิน ขอโทษด้วยค่ะ วันนี้เป็นวันแรกที่เฉินหยวนมาทำงาน เขายังไม่รู้กฎหลายอย่าง หากมีตรงไหนล่วงเกินคุณไปก็ขอให้คุณเมตตาด้วยนะคะ เพื่อแสดงความขอโทษ คืนนี้เราจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดของคุณค่ะ”
ฉินหนิงซวงแค่นหัวเราะ “เธอคิดว่าฉันเป็นคนแบบไหน? คิดว่าฉันขาดเงินแค่นี้หรือไง?”
ซุนอวี่โหรวคลุกคลีอยู่ในสถานบันเทิงยามค่ำคืนมาหลายปี ตอนนี้รู้แล้วว่าคุณฉินโกรธจริง เธอจึงก้มศีรษะขอโทษอีกครั้ง “ฉันสะเพร่าเองค่ะ ถ้าอย่างนั้นคุณฉินอยากให้เราจัดการยังไงถึงจะทำให้คุณพอใจคะ?”
ฉินหนิงซวงยกมือชี้เฉินหยวน พลางหัวเราะเย็นชา “ฉันต้องการให้เขาชดใช้”
เฉินหยวนร้อนใจ รีบพูดขึ้นว่า
“หัวหน้าซุน ผมพอมีความรู้ทางการแพทย์ ตอนนี้ร่างกายของเขามีปัญหา ถ้าดื่มต่อไปอาจเกิดเรื่องถึงชีวิตได้ พอถึงตอนนั้นพวกเราทุกคนก็เดือดร้อน”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ซุนอวี่โหรวก็รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อย
ที่แท้เฉินหยวนทำแบบนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ชายหนุ่มเกิดเรื่อง แล้วพาลให้ตัวเองเดือดร้อนไปด้วย
แต่...
“นี่มันเหลวไหลเกินไปแล้ว”
เธอจงใจทำหน้าบึ้งแล้วพูดว่า “เขาทำงานแบบนี้อยู่แล้ว ถ้าดื่มเหล้าไม่ไหวก็แปลว่าไม่มีฝีมือ นายยังคิดจะช่วยเขาอีกเหรอ? นายมีปัญญาหรือไง? ไม่ต้องพูดมากแล้ว รีบขอโทษคุณฉินดี ๆ ต้องทำให้คุณฉินพอใจให้ได้”
เฉินหยวนมีสีหน้าซับซ้อน
เขาเหลือบมองชายหนุ่ม แล้วก้มหน้าลงต่อหน้าฉินหนิงซวงเพื่อจะได้ช่วยคนได้เร็วขึ้น
“คุณฉิน ผมขอโทษครับ วันนี้ผมผิดเอง”
เขาก้มศีรษะอีกครั้ง “ตอนนี้ผมต้องรีบช่วยเขา พอช่วยเขาได้แล้ว คุณจะจัดการผมยังไงก็ได้ครับ”
เขายืดตัวขึ้น เตรียมเข้าไปพยุงชายหนุ่ม
ฉินหนิงซวงขวางเขาไว้ แล้วรินเหล้าสามผสมหนึ่งแก้วใหญ่เต็ม ๆ ถึงห้าแก้ว
“อยากทำตัวเป็นฮีโร่เหรอ? ได้สิ ดื่มห้าแก้วนี้ให้หมดรวดเดียว แล้วฉันจะไม่ขวางนาย”
เฉินหยวนมองแถวแก้วเหล้าบนโต๊ะชาแล้วขมวดคิ้ว
“คุณฉิน ชีวิตคนกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ตอนนี้ช่วยให้ผมช่วยเขาก่อนได้ไหมครับ? ถ้าไม่รักษาเดี๋ยวนี้ ภายในสองนาทีเขาจะเริ่มมีอาการจากพิษ และอย่างมากก็อยู่ได้ไม่เกินห้านาที”
“ไม่ได้ ต้องดื่มให้หมดก่อน!”
แววตาของฉินหนิงซวงไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
เฉินหยวนร้อนใจจนแทบคลั่ง
ช่างเถอะ ดื่มก็ได้ ถ้าชักช้ากว่านี้คงเกิดเรื่องจริง ๆ
เขายกแก้วเหล้าขึ้น
แต่ในจังหวะนั้นเอง ชายหนุ่มที่นอนอยู่บนพื้นก็เริ่มชักกระตุกไปทั้งตัว น้ำย่อยปนฟองสีขาวทะลักออกมาจากปากและจมูก
เหตุการณ์ไม่คาดฝันทำให้ฉินหนิงซวงกับซุนอวี่โหรวตกใจจนหน้าถอดสี
“เขาเป็นอะไรไป?”
ซุนอวี่โหรวถามอย่างตื่นตระหนก
เฉินหยวนวางแก้วเหล้าลง แล้วรีบพยุงชายหนุ่มที่ล้มอยู่ขึ้นมา “อาการจากพิษมาแล้ว!”
ฉินหนิงซวงชะงักงัน
เมื่อครู่เฉินหยวนเพิ่งบอกว่าชายหนุ่มจะมีอาการจากพิษ และเวลาก็ยังไม่ถึงสองนาทีจริง ๆ
เขายังบอกอีกว่าชายหนุ่มจะตายภายในห้านาที หรือว่านี่จะเป็นเรื่องจริง?
เธอเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาเล็กน้อย
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอแอบออกมาเที่ยวสถานที่แบบนี้คนเดียวโดยไม่บอกใคร
หากเกิดมีคนตายขึ้นมา แล้วข่าวรั่วออกไป บริษัทก็อาจได้รับผลกระทบในทางไม่ดี
ยิ่งช่วงนี้ภายในบริษัทกำลังมีคลื่นใต้น้ำ คนไม่น้อยกำลังรอให้เธอซึ่งเป็นประธานหญิงทำผิดพลาด
ฉินหนิงซวงนึกถึงเรื่องนี้แล้วออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด “เร็วเข้า โทรเรียกรถพยาบาล ห้ามปล่อยให้เขาตายที่นี่เด็ดขาด!”
มือของซุนอวี่โหรวสั่นเทาขณะหยิบโทรศัพท์ แต่เพราะมือสั่นมาก โทรศัพท์จึงหลุดมือตกลงพื้น
ตั้งแต่หยุนหลานสุ่ยถิงเปิดกิจการมา ยังไม่เคยมีกรณีชายหนุ่มเอนเตอร์เทนดื่มเหล้าจนตาย
เธอเป็นหัวหน้ากะนี้ หากชายหนุ่มเกิดเรื่องขึ้นมา เธอก็ต้องเป็นผู้รับผิดชอบอันดับแรก
“หัวหน้าซุน ถ้าไม่รีบเอาเหล้าออกจากร่างกายเขาตอนนี้ เขาจะตายก่อนรถพยาบาลมาถึงครับ”
เฉินหยวนรีบเตือนจากด้านข้าง
พอผู้หญิงทั้งสองได้ยินก็ยิ่งลนลานจนทำอะไรไม่ถูก
“เรียกรถพยาบาลมาไม่ทัน แล้ว...แล้วต้องทำยังไง?”
ฉินหนิงซวงถามเฉินหยวนอย่างกระวนกระวาย
เฉินหยวนมองชายหนุ่มที่ยังชักกระตุกไม่หยุดบนพื้น แล้วพูดกับผู้หญิงทั้งสองด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“ช่วยกันพยุงเขาให้นั่งขึ้นมา”
ตอนนี้ผู้หญิงทั้งสองหมดหนทางแล้ว จึงทำตามที่เขาบอกทุกอย่าง
เฉินหยวนยกมือกดนวดแผ่นหลังของชายหนุ่มอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ตบลงไปแรง ๆ สองครั้ง
ฉินหนิงซวงมองวิธีการที่ดูไม่ต่างจากการเล่นละครแล้วอดร้อนใจไม่ได้
“แบบนี้จะได้ผลจริงเหรอ? ถ้าไม่ได้ผลก็เรียกรถพยาบาลเถอะ!”
เฉินหยวนยิ้มอย่างมั่นใจ
“อ้วก—”
ชายหนุ่มโน้มตัวไปข้างหน้า แล้วอาเจียนเหล้าที่อยู่ในท้องออกมาอย่างแรง
กลิ่นฉุนคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้องส่วนตัวทันที
จากนั้นสีหน้าของชายหนุ่มก็ค่อย ๆ ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ลมหายใจของเขากลับมาสม่ำเสมอขึ้นมาก
เฉินหยวนยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “เรียบร้อยแล้ว เขาพ้นขีดอันตรายแล้วครับ”
ซุนอวี่โหรวกับฉินหนิงซวงหันมามองเขาพร้อมกัน แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“เป็นไปได้ยังไง? พนักงานบริการคนนี้รู้วิธีช่วยคนจริง ๆ ด้วย! แถมยังใช้วิธีที่ดูเหมือนเล่น ๆ แบบนั้นอีก”
“เฉินหยวนไปเรียนวิชานี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่? ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย!”
ชายหนุ่มไอสองสามครั้ง ก่อนจะยืนขึ้นอย่างโซเซ
“นี่ผม...เป็นอะไรไป?”
“เมื่อกี้ดื่มมากไปหน่อย ตอนนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวกับนายแล้ว ออกไปได้”
ชายหนุ่มนวดขมับ แล้วกลับมาทำท่าทางยียวนกวนประสาทแบบเดิม “แต่คืนนี้ผมยังบริการเจ้านายไม่เต็มที่เลย...”
“ไม่ต้องให้นายบริการแล้ว!”
สีหน้าซุนอวี่โหรวกลับมาเป็นปกติ เธอโบกมือแล้วพูดเสียงเย็นชา
เมื่อครู่สถานการณ์อันตรายมากจริง ๆ
ถ้าเฉินหยวนไม่เข้ามาช่วยทันเวลา ตอนนี้คงเกิดเรื่องถึงชีวิตไปแล้ว
พอมองชายหนุ่มในตอนนี้ เธอก็ไม่มีอารมณ์จะหาความสนุกอีกต่อไป
ฉินหนิงซวงเปิดกระเป๋าถือ หยิบธนบัตรปึกหนึ่งออกมาแล้วโยนลงแทบเท้าชายหนุ่ม
“นี่ทิปของนาย”
ชายหนุ่มยิ้มทันที เธอก้มเก็บธนบัตรพร้อมโค้งคำนับติด ๆ กัน “ขอบคุณค่ะคุณฉิน คราวหน้ามาอีกก็เรียกฉันด้วยนะคะ!”
พูดจบ เขาก็รีบออกจากห้องส่วนตัวไป
ในห้องเหลือเพียงฉินหนิงซวง ซุนอวี่โหรว และเฉินหยวน
“หัวหน้าซุน เปลี่ยนห้องส่วนตัวให้ฉัน คืนนี้ฉันไม่เรียกคนอื่นแล้ว ขอแค่เขามาบริการฉันคนเดียว!”