"ฉินหวยหรู นี่เธอจะทำอะไรน่ะ" จางวั่นตะโกนลั่น
"ฉันจะไปตามหน่วยร่วมป้องกันมา"
ฉินหวยหรูตะโกนลั่น แล้วเดินออกไปข้างนอกทันที
"อย่า อย่า พี่ฉิน ผมขอร้องล่ะ"
ฉาจู้ตัวสั่นพูด แทบจะคุกเข่าลงไปแล้ว
ที่ลานกลางหมู่บ้าน
หลินเส้าเหวินมองสามคนที่ตัวสั่นไม่หยุด แล้วหัวเราะเย็น "สวี่ต้าเม่า นายบอกว่าไปจับผิด… ใครเป็นพยานให้นายได้"
"เรื่องนี้ใครๆ ก็รู้…"
สวี่ต้าเม่าเพิ่งพูดจบ ก็โดนทุกคนคัดค้านพร้อมกัน
"สวี่ต้าเม่า นายอย่ามามั่ว ฉันไม่รู้เรื่องนะ"
"จัดการตามกฎหมายเลยดีกว่า ไอ้นี่มั่วโยงไปทั่ว"
"ฉันก็ว่างั้น เรียกหน่วยร่วมป้องกันมาเถอะ"
……
ทุกคนส่งเสียงออกมา ทำให้สามคนที่หนาวจนตัวสั่นใจเต้นตุบๆ อยู่แล้ว ยิ่งรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาทันที
พวกสัตว์นรกเอ้ย
"ตอนนี้มีสองทางเลือกให้พวกนาย หนึ่งจ่ายค่าเสียหาย…" หลินเส้าเหวินพูดเสียงเย็น "จ่ายคนละพัน เรื่องนี้ก็จบ"
"พันเดียว"
ฉาจู้กับเหยียนเจี่ยเฉิงกระโดดพรวดขึ้นทันที
"ตะโกนให้ดังๆ เลย ยิ่งเรียกคนจากหน่วยร่วมป้องกันมาได้ยิ่งดี" หลินเส้าเหวินหัวเราะเยาะ
"ไม่ใช่นะอา พันเดียวผมไม่มีจริงๆ" เหยียนเจี่ยเฉิงแทบร้องไห้
เหยียนปู้กุ้ยกัดฟัน ในใจคิดคำนวณ ว่าจะทิ้งเหยียนเจี่ยเฉิงไปเลยดีไหม
หนี้เก่าครั้งที่แล้วยังใช้ไม่หมด คราวนี้อีกพันนึง
ไปนั่งคุกไปเถอะ เหนื่อยแล้ว
"ผมให้ ผมให้" สวี่ต้าเม่าพูดทันที
"สวี่ต้าเม่า อย่ามาเล่นนะ"