“เขาไม่กล้าหรอก!” พอนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างหลานชายกับพี่ชาย หลินเฉินก็อดถอนหายใจไม่ได้
แต่ถ้าจะให้ช่วยสานสัมพันธ์พ่อลูก หลินเฉินคิดว่าตัวเองยังไม่ว่างจนถึงขั้นต้องหาเรื่องทำขนาดนั้น
เรื่องน่ารำคาญแบบนี้ เธอไม่ได้กินอิ่มจนไม่มีอะไรทำเสียหน่อย!
“ยังไงก็ระวังตัวไว้หน่อยนะ ผู้หญิงคนนั้นจากตระกูลหยางไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่าย ถ้ามีผู้หญิงที่ชอบจริง ๆ ก็รีบพูดให้ชัดเจนเสีย ไม่อย่างนั้นฉันกลัวว่าหยางหลิ่วจะเล่นงานเธอคนนั้น” ความคิดของหลินเฉินไม่ได้เกิดขึ้นมาลอย ๆ
เธอเคยเห็นหยางหลิ่วเล่นงานผู้หญิงคนหนึ่งที่สนิทกับหลินซิงเหออยู่พอสมควร
อีกฝ่ายเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นมัธยมต้นของหลินซิงเหอ เรียนห้องเดียวกันและเดินกลับบ้านทางเดียวกัน ที่สำคัญ บ้านเกิดของผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่เดียวกับแม่ของหลินซิงเหอ สำเนียงเวลาพูดของทั้งคู่จึงคล้ายกันอยู่บ้าง
พอดีกับช่วงนั้นที่บ้านพี่สะใภ้เกิดเรื่องขึ้น พี่สะใภ้ก็ถูกพาตัวไปสอบสวนด้วย
หลินซิงเหอจึงหันไปสนใจผู้หญิงคนนั้นมากขึ้นนิดหน่อย
ผลคือผู้หญิงคนนั้นถูกหยางหลิ่วตักเตือน แถมหยางหลิ่วยังเขียนจดหมายแจ้งความอีกฉบับ แต่หลินเฉินมาเจอเข้าเสียก่อน จึงสกัดจดหมายไว้ได้ระหว่างทาง
เธออ่านเนื้อหาแล้วด้วย
แทบทั้งหมดเป็นเรื่องที่กุขึ้นมาเอง
แต่ในตอนนั้น เรื่องที่กุขึ้นมานี่แหละน่ากลัวที่สุด
หลังจากนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อ หยางหลิ่วก็ไม่ได้ใส่ใจ เธอไม่ได้ต้องการให้ครอบครัวของผู้หญิงคนนั้นเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ แค่อยากขู่ให้อีกฝ่ายกลัวเท่านั้น
แต่เด็กอายุสิบกว่าปีไม่ได้คิดถึงผลที่จะตามมาหรอก