ที่หลิวเซียนฮวาทำแบบนี้ ก็เพราะหวังว่าจะใช้เรื่องนี้เรียกร้องผลประโยชน์บางอย่างได้ในอนาคต
ครอบครัวของพวกเขาต้องเสียสละไปมากจริง ๆ เพื่อช่วยอวี๋ชิ่งเหนียน
ถ้าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะไปหาอวี๋ชิ่งเหนียนตรง ๆ หลิวเซียนฮวาคงบุกไปถึงเมืองเอกของมณฑลนานแล้ว
“พวกคุณทำตัวเองทั้งนั้น ฉันเคยบอกให้พวกคุณเผาบ้านฉันหรือไง? ที่มาคราวนี้ นอกจากอยากดูว่ายังมีอะไรพอจะเอากลับไปเก็บไว้เป็นที่ระลึกได้บ้างแล้ว ยังมาแจ้งพวกคุณด้วยว่า ครอบครัวที่ก่อเรื่องพวกนั้น ฉันไม่สนว่าพวกคุณจะแบ่งความรับผิดชอบกันยังไง หรือจะรวบรวมเงินกันแบบไหน แต่ต้องจ่ายเงินให้ฉัน 2,000 หยวน ส่งไปที่คอมมูนก่อนวันพุธหน้า ไม่อย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องต่อ”
ยุค 80 อาจจะล้าหลังไปบ้าง
แต่ก็มีกฎหมายอยู่
อวี๋หว่านเป็นผู้เสียหาย จะใช้เรื่องที่พวกเขาวางเพลิงเผาบ้านมาจัดการหลิวเซียนฮวากับพวก ก็มีเหตุผลชอบธรรม
“ฉันไม่พอใจอยู่แล้ว ทำไมมีแค่อวี๋ชิ่งโซวคนเดียวที่ต้องติดคุก? พวกคุณทุกคนก็ควรเข้าคุกให้หมด!” คำพูดของอวี๋หว่านราวกับโซ่เหล็กของยมทูตที่ตามมาทวงชีวิต
คนจากครอบครัวอื่น ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังยืนดูหลิวฟางกับหลิวเซียนฮวาทะเลาะกันอย่างสนุกสนาน ตอนนี้ต่างหน้าซีดเผือด ราวกับพ่อแม่เพิ่งตายจากไป
2,000 หยวน?
ต่อให้ขายพวกเขาทิ้ง ก็ยังรวบรวมเงินมากขนาดนั้นไม่ได้!
หลิวเซียนฮวาเองก็ไม่ได้ขัดสนเงินถึงขนาดนั้น
ถึงอย่างไรเติ้งเฟิงก็เป็นหัวหน้ากองพลมาหลายปี ต่อให้ไม่ยักยอกเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง โอกาสทำเงินที่เขาเข้าถึงได้ก็มีมากกว่าคนในกองพลเถี่ยเหอหลายเท่า