เซี่ยตงจนปัญญา ทำได้เพียงเดินตามพวกเขาเข้าไปในห้องรับรองแขกพิเศษของธนาคาร
ตลอดหนึ่งชั่วโมงถัดมา เซี่ยตงรู้สึกราวกับกำลังเข้าสอบปลายภาควิชาความรู้เรื่องการป้องกันมิจฉาชีพ
ตำรวจสองนายผลัดกันอธิบาย ตั้งแต่เรื่อง “ทายสิว่าฉันเป็นใคร” ไปจนถึง “แอบอ้างเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและอัยการ” จาก “ปั่นยอดขายออนไลน์” ไปจนถึง “ลงทุนแล้วได้เงินคืน” ทั้งยกกรณีตัวอย่างอย่างละเอียดและถ่ายทอดได้อย่างมีชีวิตชีวา
เซี่ยตงรักษารอยยิ้มสุภาพไว้ตลอดทาง พลางพยักหน้าไปด้วยและชื่นชมในใจไปด้วย
การรณรงค์ป้องกันมิจฉาชีพในปี 2008 ทั่วถึงขนาดนี้แล้วหรือ?
“พ่อหนุ่ม เรื่องที่พวกเราพูดไป เข้าใจหมดแล้วใช่ไหม? ไม่มีเงินหล่นลงมาจากฟ้า ใครก็ตามที่ให้โอนเงินไปก่อน เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เป็นมิจฉาชีพ!” ตำรวจสูงวัยกล่าวสรุปเป็นครั้งสุดท้าย
เซี่ยตงพยักหน้าอย่างจริงใจ “เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณคุณตำรวจที่อบรมสั่งสอน”
เห็นว่าเขามีท่าทีดี ตำรวจจึงผ่อนน้ำเสียงลงบ้าง
“บอกชื่อเพื่อนของคุณ ชื่อบริษัท แล้วก็เบอร์โทรมาให้พวกเราหน่อย พวกเราจะช่วยตรวจสอบให้”
เซี่ยตงบอกชื่อหวังซิง พร้อมข้อมูลบริษัทของเว็บไซต์ฟ่านโฝ่ว
ตำรวจนายหนึ่งใช้โทรศัพท์ตรวจสอบข้อมูลการจดทะเบียนธุรกิจอยู่ตรงนั้น ส่วนอีกนายเดินออกไปโทรศัพท์เพื่อตรวจสอบ
เซี่ยตงนั่งบนโซฟา ยกน้ำแก้วหนึ่งที่ผู้จัดการธนาคารนำมาให้ขึ้นจิบอย่างไม่รีบร้อน
เขารู้ว่าเรื่องนี้ใกล้จะจบแล้ว
ตรวจสอบสักหน่อยก็รู้ว่าบริษัทของหวังซิงจดทะเบียนถูกต้อง และดำเนินกิจการมานานพอสมควร ไม่มีประวัติเสียหายใด ๆ