อารมณ์ที่ถูกกดทับมานานระเบิดออกมาราวกับภูเขาไฟที่ถูกกักเก็บพลังไว้ ห้องสังเกตการณ์จมลงในคลื่นแห่งความปีติยินดีในชั่วพริบตา!
เหล่านักวิจัยโผเข้ากอด ปรบมือให้กัน น้ำตาแห่งความตื้นตันคลอหน่วยตา หัวหน้าผู้ออกแบบใหญ่นามสกุลหวังและศาสตราจารย์เฉียนจับมือกันแน่น ทั้งคู่มีรอยแดงที่ขอบตา
ผู้บัญชาการทหารกองพลขาวคลายหมัดที่กำแน่นออกในที่สุด ฝ่ามือของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาหันกลับไปมองผู้บัญชาการหลิว
ผู้บัญชาการหลิวยังคงยืนนิ่ง หันหลังให้กับฝูงชนที่กำลังเฉลิมฉลอง ใบหน้าหันไปทางหน้าต่างสังเกตการณ์ ร่างที่เคยตึงแน่นของเขาเพิ่งจะโค้งงอลงเล็กน้อย กลายเป็นเหมือนชายชราธรรมดาคนหนึ่ง หรือเหมือนคนที่ปลดภาระอันหนักอึ้งลงได้
เนิ่นนานต่อมา เขายกมือขึ้นโบกให้ทหารรักษาการณ์ที่อยู่ด้านหลัง
ทหารรักษาการณ์รีบคว้าโทรศัพท์สื่อสารเฉพาะขึ้นมา: “ต่อสายศูนย์รวมฐานทัพ!”
“ที่นี่สนามทดลอง! ประกาศทั่วฐานทัพ: การทดสอบเครื่องยนต์ต้นแบบเดินเครื่องเต็มกำลังในระยะยาวครั้งแรกสำเร็จสมบูรณ์! ขอย้ำ สำเร็จสมบูรณ์!”
ข่าวสารเดินทางผ่านคลื่นวิทยุ กลับไปถึงเขตฐานทัพที่ห่างออกไปห้ากิโลเมตรในพริบตา ขณะนั้นทุกคนต่างคาดเดากันว่าเหล่าเจ้าหน้าที่ที่เฝ้าฐานทัพอยู่จะจมลงสู่ทะเลแห่งความรื่นเริงสักเพียงไหนเมื่อได้รับข่าวนี้
ส่วนบรรยากาศการเฉลิมฉลองในห้องสังเกตการณ์ก็ยังคงดำเนินต่อไป ผู้คนโอบกอด แสดงความยินดี และพูดคุยถึงงานในลำดับต่อไปอย่างออกรส ดูเหมือนว่าเมฆหมอกแห่งความหม่นหมองทั้งหลายจะถูกเปลวไฟที่ลุกโชนต่อเนื่องสิบนาทีนั่นเผาผลาญจนสิ้นไปแล้ว
ทันใดนั้น โทรศัพท์สายตรงสีแดงที่เชื่อมตรงถึงฐานทัพซึ่งเพิ่งจะวางหูไปไม่นานก็ส่งเสียงกรีดร้องเตือนดังขึ้นอีกครั้งโดยไม่ทันตั้งตัว