รถเพิ่งจอดสนิทหน้าโรงพยาบาล บรรดาแพทย์เสื้อกาวน์ขาวและผู้อำนวยการก็ออกมาต้อนรับแล้ว พวกเขาได้รับแจ้งล่วงหน้าอย่างชัดเจน และให้ความสำคัญกับอาการของท่านเฉียนอย่างมาก
“อาการของท่านเฉียนพวกเราทราบดี เร็วเข้า พาตัวไปห้องสังเกตการณ์ฉุกเฉินก่อน!” ผู้อำนวยการเป็นชายชราผมหงอก จับมือทักทายหมอซุนและคนอื่น ๆ แล้วสั่งให้เจ้าหน้าที่พยาบาลรับเปลหาม เข็นท่านเฉียนเข้าไปในโรงพยาบาล
หมอซุนเดินพลางสรุปอาการให้ผู้อำนวยการและแพทย์เจ้าของไข้ฟัง “……จากการวินิจฉัยเบื้องต้น เป็นอาการเลือดออกตามไรฟันซึ่งเกิดจากการขาดวิตามินซีอย่างรุนแรงเป็นเวลานาน ร่วมกับอาการอ่อนเพลียและหมดสติ ที่ฐานเรามีอุปกรณ์จำกัด ทำได้เพียงการรักษาฉุกเฉินเท่านั้น”
ผู้อำนวยการพยักหน้า หันไปบอกหมอหนุ่มแว่นตาข้าง ๆ “หมอหลี่ ตรวจร่างกายคนไข้อย่างละเอียดทันที เน้นตรวจนับเม็ดเลือดและระดับวิตามิน เสี่ยวจาง ไปห้องยาเอาวิตามินซีชนิดฉีดสองหลอดที่ฉันอนุมัติพิเศษเก็บไว้มาที”
“ครับ!” หมอหลี่และพยาบาลเสี่ยวจางรับคำแล้วรีบออกไป
ในห้องฉุกเฉิน เจ้าหน้าที่การแพทย์เริ่มตรวจวัดความดัน อัตราการเต้นหัวใจ และสัญญาณชีพพื้นฐานอย่างรวดเร็ว เหลี่ยงเจ๋อ ซ่งต้าจวง และทหารอีกสองสามนายยืนรออยู่ด้านนอก สีหน้าเคร่งเครียด เถียนเถียนจับมือพ่อ ดวงตากลมโตมองลอดช่องประตู จ้องมองร่างในชุดขาวที่กำลังวุ่นวายอยู่ข้างในด้วยความเป็นห่วง
ไม่นาน หมอหลี่ถือใบรายงานผลการตรวจเดินออกมา “ท่านผู้นำครับ อาการของท่านเฉียนหนักกว่าที่คาดไว้ ระดับวิตามินซีในร่างกายต่ำกว่าเกณฑ์ปกติเกือบ 70% เกลือแร่ก็เสียสมดุลอย่างรุนแรง ต้องฉีดวิตามินซีเข้าเส้นเลือดดำทันที ไม่อย่างนั้นอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนอย่างอวัยวะตกเลือดหรือหัวใจล้มเหลวได้”